بازاندیشی جایگاه ونقش معلم در تغییر برنامه درسی از نظرگاه سیمور برنارد سرسون والیوت دابلیو آیزنر

آنچه مسلم است تغییر دادن سیاست های تربیتی کاری بس آسان تر ازایجاد تغییر در مدرسه است چرا که مدرسه نهادی بس ستیز ومقاوم است (آیزنر اکولوژی مدرسه 136:2005).اشخاص ونهادها در مقابل هر چیز تازه واکنش طبیعی نشان می دهند این واکنش یا مقاومت همراه است زیرا آنان می خواهند موقعیت راحت خود را که طی سالها تلاش به دست آوردند حفظ کنند (پروست 2000 ترجمه ی حسینی خواه 167:1385 ) ازاین رو بسیاری از نوآوری های آموزشی به دلیل فراهم نبودن بسترهای اولیه به منظور رفع کردن ، پدیده مقاومت طبیعی ، در مرحله اجرا شکست می خورند ( حسینی خواه ،1387) به نقل از فولن ، عمده ترین دلیل عدم موفقیت تغییر در مدرسه مربوط به نظام اجتماعی حاکم برآن است نه محدودیت های فنی (فولان 65:1991) اگر مدرسه به لحاظ بسترهای فکری آماده نباشد تغییر ونوآوری به حتم شکست خواهد خورد ومطالعات زیادی صحت این ادعا را تایید کردند (فولان 1992وکوبان 1999) دلایل عدم موفقیت به عوامل متعدد بویژه عامل انسانی بر می گردد که برفرآیند پذیرش وانتشار نوآوری تاثیر غیر قابل باور می گذارد .با استناد به یافته ها پژوهش های معتبر در گذشته معلم به عنوان عامل تغییر مهم ترین عنصر در شکست یا موفقیت نوآوری های آموزشی بوده است (فوگرواولینسکی 1990 کونته وبر 1999 و دکستر1999) واقعیت این است اگر معلم آمادگی پذیرش تغییر را نداشته باشد نوآوری به حتم شکست خواهد خورد (گریفین 1999 :5) اگرمعلمان پذیرای تغییر برنامه درسی باشند علاوه بر تضمین موفقیت در اجرا آنان می توانند مهم ترین حلقه زنجیر درانتشار وپراکنش نوآوری باشند.

کلیدواژه ها:

معلم ، تغییر برنامه درسی