بازخوانی شهری شدن ایرانی به عنوان آیینه مصرف در نظام سرمایه داری جهانی

برای هر شهری زبان و قواعد خاصی وجود دارد. قواعد تحت تاثیر مکانیسم ها و کنشگران (بازیگران) متعدد ایجاد می گردند.بنابراین شهررا محصول قواعدی (مکانیسم ها و ساختارهای) می توان پنداشت که از گذشته تا حال حاضر نقش داشته اند وخواهند داشت. پس شهر محصول گذشته ، حال و شرایط مد نظر در آینده می باشد . آنچه که شهرهای امروزی را (در جهان سومعلی الخصوی) تحت تاثیر قرار می دهد ویژگیهای اقتصادی ، سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی در سطح ملی و بین المللی می باشد .قواعد شکل دهنده شهرها را فضاهای ساختاری شده در یک جامعه تبین می کند. شهرنشینی در ایران اگرچه قدمتی هزار ساله داردولی شهرنشینی معاصر در کشور پدیده ای است در ارتباط با فضاهای ساختاری شده در داخل و خارج کشور؛ این پدیده سبب شدهاست تا جمعیت شهری کشور از 31/7 درصد در سال 1335 به 71/4 درصد در سال 1390 برسد. این تحقیق قصد دارد تا بادیدگاه اقتصاد سیاسی به بررسی جوانب توسعه شهری در ایران با توجه به مصرف گرائی در شهرها بپردازد تا از قبل این موضوعبتواند اضمحلال فرهنگ اصیل اسلامی ایرانی و نفوذ فرهنگ غربی را تبیین نماید. روش تحقیق توصیفی – تحلیلی می باشد. نتایجتحقیق نشان خواهند داد که آنچه که در ایران در قالب شهرنشینی اتفاق افتاده، بیشتر به منظور مصرف گرائی و ترویج فرهنگمصرف غربی و گسست جامعه از فرهنگ اصیل اسلامی - ایرانی خودش می باشد. نتیجه این رویداد به تحلیل حاکمیت قدرتمرکزی و چالش اقتدار حکومت ها می انجامد.

کلیدواژه ها:

شهرنشینی ، مصرف گرائی ، عقلانیت صوری ، اقتدار حکومت