اثر مصرف کودهای زیستی بر عملکرد وکیفیت گندم نان در شرایط دیم

گندم از جمله محصولاتی است که بیشتر ین سطح زیر کشت را در کشور به خود اختصاص داده است و به عنوان یک محصول استراتژیک در ایران درنظر گرفته می شود. افزایش و پایداری عملکرد این محصول از دغدغه های اصلی سیاستگزاران کلان کشور می باشد . یکی از روش ها ی افزایش عملکرد گندم و دستیابی به اهداف کشاورزی پایدار استفاده از کودهای زیستی می باشد. کود های زیستی ازتوباکتر و نیتروکسین حاوی تعدادی از باکتری های مفید از جنس ازتوباکتر و آزوسپریلیوم می باشند که از انواع باکتری های محرک رشد گیاه هستند . کود زیستی فسفات نیز حاوی دو نوع باکتری حل کننده فسفات می باشد،.این باکتری ها از طریق آزاد کردن مقدار زیادی یون هیدروژن و آنزیمهای فسفاتاز، باعث رها سازی فسفات از ترکیبات آلی و معدنی می گردند. که در جذب سایر مواد غذایی نقش دارند و باعث باروری خاک و هم چنین باعث کاهش بیماری های گیاهی می شوند . در این تحقیق تاثیر مصرف سه نوع کود زیستی (ازتوباکتر، نیتروکسین و بیوفسفات) و کود شیمیایی ((N45P45) بر کمیت و کیفیت عملکرد گندم رقم سرداری و یک رقم امیدبخش در دست معرفی، طی 2 سال در ایستگاه تحقیقات دیم سرارود مورد بررسی قرار گرفت . در این آزمایش غلظت آهن و روی در دانه بوسیله دستگاه جذب اتمی ،غلظت بر در دانه به روش سوزاندن خشک در مجاورت اکسید کلسیم و سپس بوسیله دستگاه فلیم فتومتر و نیتروژن دانه بوسیله دستگاه کجلدال اندازه گیری شدند. نتایج تجزیه مرکب دو ساله نشان داد که کود های زیستی تاثیر بسیار معنی داری بر روی درصد نیتروژن دانه ، پروتئین دانه ، غلظت آهن و روی دانه نشان دادند . بطوریکه مصرف کود های زیستی ازتوباکتر ، بیوفسفات، نیتروکسین، ازتو باکتر +بیوفسفات، نیتروکسین + بیوفسفات و کود شیمیایی ، درصد پروتئین دانه را نسبت به تیمار بدون مصرف کود (N0P0) ، ا 8 تا 14 درصد افزایش دادند که بیشترین افزایش پروتئین دانه مربوط به تیمارهای کودی ازتو باکتر +بیوفسفات و کود شیمیایی بود .همچنین مایه زنی بذور با کود های زیستی مورد بررسی ، باعث افزایش جذب آهن وغلظت روی دانه شدند و بیشترین افزایش جذب آهن و روی دانه نیز مربوط به تیمار ازتو باکتر + با بیوفسفات بود.

کلیدواژه ها:

گندم نان ، ازتو باکتر ، نیتروکسین و بیو فسفات