تخصیص منابع آب مخازن چاه نیمه با استفاده از روش لکسیکوگرافی

آب یکی از مهمترین عوامل محدود کننده توسعه اقتصادی کشور به شمار می رود. افزایش تقاضای آب شرب و کشاورزی نیز موجب تشدید مسئله شده است. لذا، برنامه ریزی جهت استفاده بهینه از منابع آب و تخصیص اقتصادی این منبع کمیاب بین مصارف مختلف ضروری به نظر می رسد. بنابراین در این مطالعه با استفاده از مدل لکسیکوگرافیکی حداقل- حداکثر نسبت کمبود آب (LMWSR) آب بین مصرف کنندگان (شرب و کشاورزی در منطقه سیستان) تخصیص داده می شود. دوره مورد بررسی در این مطالعه یک دوره 12 ماهه می باشد. که مطالعه برای سال 1384 انجام شده است. نتایج حاصل از تخمین مدل LMWSR نشان داد نسبت رضامندی برای آب شرب از 0/89 تا 1 متغییر بوده و برای بخش کشاورزی کمتر از یک و بیشتر از 0/49 می باشد. و همچنین برای آبی که به مخازن تخصیص داده شده است این نسبت برای همه ماهها کمتر از یک بدست آمد.

کلیدواژه ها:

تخصیص منابع آب ، چاه نیمه ، روش لکسیکوگرافیکی ، سیستان