از رادیو تا الگوریتم: مسئولیت کیفری رسانه های اجتماعی در تحریک به نسل کشی

گسترش فناوری های نوین ارتباطی و پیدایش رسانه های اجتماعی در دهه های اخیر، ابزارهایی بی سابقه در اختیار بازیگران دولتی و غیردولتی قرار داده که از یک سو ظرفیت های شگرفی در ارتقاء آزادی بیان ایجاد کرده اند و از سوی دیگر، بستری نگران کننده برای تحریک به خشونت جمعی و حتی نسل کشی فراهم آورده اند. پژوهش حاضر با رویکردی تطبیقی-تحلیلی مبتنی بر مطالعات اسناد بین المللی، رویه قضایی دادگاه های کیفری بین المللی و تحلیل محتوای فعالیت های رسانه ای، دو مورد کانونی را بررسی می کند: نقش رادیو میل کولین لیبر میل (RTLM) در نسل کشی رواندا (۱۹۹۴) و نقش فیسبوک در تشدید خشونت های مسلحانه علیه اقلیت روهینگیا در میانمار (۲۰۱۶-۲۰۱۷). هدف اصلی این تحقیق تبیین چارچوب های قانونی موجود و ارائه الگویی جامع برای مسئولیت کیفری بین المللی بازیگران رسانه ای در جرم تحریک به نسل کشی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که علی رغم وجود رویه قضایی نسبتا تثبیت شده در خصوص مسئولیت افراد حقیقی در فضای آنالوگ، حقوق بین الملل کیفری با خلاهای جدی در تعریف مسئولیت اشخاص حقوقی از جمله شرکت های فناوری مواجه است؛ خلاهایی که شامل فقدان معیار یکسان برای انتساب مسئولیت کیفری، ضعف در سازوکارهای اجرایی، و عدم کفایت رژیم های قانونی موجود در برابر سرعت و مقیاس گسترش محتوای مجرمانه در شبکه های اجتماعی می شود. در پایان پیشنهاداتی مشخص برای اصلاح نظام حقوقی بین المللی ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت کیفری ، رسانه های اجتماعی ، تحریک به نسل کشی ، حقوق بین الملل کیفری