مطالعه تطبیقی نظام حقوقی طلاق در ایران و هلند

طلاق یکی از مهم ترین نهادهای حقوق خانواده و از مهم ترین شیوه های انحلال نکاح است که آثار گسترده ای بر وضعیت زوجین، روابط مالی، مسئولیت های والدینی و وضعیت فرزندان دارد. پژوهش حاضر با هدف مطالعه تطبیقی نظام حقوقی طلاق در ایران و هلند و شناسایی وجوه اشتراک و افتراق این دو نظام انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و تطبیقی است و با بررسی مبانی، شرایط، تشریفات و آثار حقوقی طلاق در دو نظام مورد مطالعه قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که در حقوق ایران، طلاق تحت تاثیر فقه امامیه و قواعد خاص حقوق خانواده قرار دارد و اگرچه امکان درخواست طلاق از سوی هر یک از زوجین وجود دارد، جایگاه و شرایط زوج و زوجه یکسان نیست. در مقابل، در حقوق هلند، مبنای اصلی طلاق فروپاشی پایدار و غیر قابل ترمیم زندگی زناشویی است و هر یک از زوجین می توانند به صورت مستقل یا مشترک درخواست طلاق کنند. با وجود این تفاوت بنیادی، هر دو نظام بر نظارت قضایی، کاهش تعارض میان زوجین، حمایت از حقوق مالی و توجه به مصلحت فرزندان تاکید دارند. بررسی تطبیقی نشان می دهد که برخی ساز و کارهای حقوق هلند، از جمله برنامه والدگری، میانجیگری تخصصی خانواده و توجه بیشتر به وضعیت واقعی زندگی مشترک، با رعایت مبانی شرعی، قانونی و فرهنگی ایران می تواند در بهبود مدیریت آثار طلاق و کاهش اختلافات پس از جدایی مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، بهره گیری از تجربه حقوقی هلند باید به صورت گزینشی و بومی سازی شده انجام شود و نه از طریق انتقال مستقیم قواعد آن نظام.

کلیدواژه ها:

انحلال نکاح ، حقوق خانواده ، آثار طلاق ، مطالعه تطبیقی ، نظام حقوقی طلاق