دیپلماسی زیباشناختی و روان شناسی سیاسی ارائه الگویی نوین از روایت پردازی در سیاست خارجی برای مقابله با نبرد شناختی

در عصر حاضر، گذار از تقابل های نظامی به نبردهای شناختی، ضرورت بازتعریف ابزارهای سیاست خارجی را دوچندان کرده است. مسئله اصلی این پژوهش آن است که چگونه می توان از ظرفیت های هنر، زیبایی شناسی و روان شناسی سیاسی برای طراحی روایت های راهبردی و خنثی سازی عملیات شناختی بهره برد. هدف این مقاله، ارائه الگویی نوین مبتنی بر دیپلماسی زیباشناختی و روان شناسی سیاسی برای ارتقای توانمندی روایت پردازی در سیاست خارجی است. روش پژوهش، تحلیلی-توصیفی و با رویکرد الگوسازی مفهومی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که دیپلماسی زیباشناختی شامل هنرهای بصری، نمادپردازی و روایت های مبتنی بر زیبایی به دلیل عبور از فیلترهای منطقی و تاثیرگذاری مستقیم بر ناخودآگاه و عواطف مخاطب بین المللی، کارکردی فراتر از دیپلماسی فرهنگی سنتی دارد و به عنوان یک ابزار روان شناختی، می تواند ادراکات جهانی را مدیریت کرده و روایت های مخرب نبرد شناختی را خنثی سازد. در نتیجه، این پژوهش نتیجه می گیرد که تلفیق زیبایی شناسی و روان شناسی سیاسی، یک ضرورت راهبردی برای امنیت شناختی و ارتقای قدرت نرم دولت ها در نظام چندقطبی امروز است.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی زیباشناختی ، روان شناسی سیاسی ، نبرد شناختی ، روایت پردازی ، سیاست خارجی