بررسی نیرو و انرژی مصرفی در برداشت شبه استاتیکی گل آذین گیاه داروئی خارمریم

در زراعت گیاه داروئی مارتیغال یا خارمریم (Silybum marianum L.) مهمترین مشکل در زمان برداشت، وجود خارهای فراوان اطراف برگ ها، ریزش و بادبردگی دانه های رسیده و عدم رسیدن هم زمان گل آذین های آن می باشد. فرایند برداشت گل آذین های خارمریم با دست، بسیار پرهزینه، سخت و زمان بر بوده و در مزارع کوچک، معمولا گل آذین های آن را با داس و یا قیچی برداشت می نمایند. با هدف برداشت مکانیزه خارمریم با حداکثر کیفیت و حداقل کاهش دخالت نیروی انسانی، انتخاب روش برداشت مکانیکی گل آذین از ساقه مدنظر قرار گرفت. در این پژوهش یکسری آزمایش مکانیکی جهت برداشت شبه استاتیکی گل آذین خارمریم از ساقه با استفاده از دستگاه آزمون کشش-فشار سنتام، به صورت فاکتوریل و در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. در برداشت شبه استاتیکی گل آذین خارمریم از ساقه، آزمایش ها با سه عامل قطر ساقه در سه سطح کوچک (قطر ساقه ۲-۳ میلی متر)، متوسط (قطر ساقه ۳-۴ میلی متر) و بزرگ (قطر ساقه ۴-۵ میلی متر)، وضعیت بازبودن گل آذین در سه سطح ۳۰، ۵۰ و ۱۰۰ درصد، سرعت برداشت در چهار سطح ۵۰، ۱۰۰، ۲۵۰ و ۵۰۰ میلی متر بر دقیقه انجام شد. نتایج حاصله نشان داد در برداشت گل آذین با کاهش درصد بازبودن گل آذین، افزایش سرعت برداشت و همچنین با کاهش قطر ساقه خارمریم، مقدار هر یک از پارامترهای نیروی و انرژی مخصوص برداشت ساقه افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

نیروی مورد نیاز ، چیدن مکانیکی ، مارتیغال ، انرژی مخصوص