مروری بر روش های تشخیص و شناسایی دام

انسان برای تامین بخشی از غذای روزانه خود از گذشته نیازمند حیوانات بوده است و لذا به نگهداری و پرورش دام های اهلی روی آورده است. مدیریت بهتر دامداری ها توسط انسان، نیازمند تشخیص و شناسایی دام می باشد. منظور از تشخیص دام، تعیین حضور دام و منظور از شناسایی دام، تعیین مشخصات کامل دام می باشد. روش های شناسایی دام به دو دسته سنتی و مدرن تقسیم می شوند. در روش های سنتی که از قدیم در دامداری های سنتی رایج بوده است، عموما از آویزان کردن علائمی بر گوش یا گردن حیوان بصورت موقت یا حک و نوشتن نشانه هایی بر روی بدن حیوان بصورت دائم برای شناسایی دام ها استفاده می شود. در روش های مدرن که بیشتر در دامداری های صنعتی رایج است، از فناوری های جدید مانند حسگرهای فراصوتی و مادون قرمز، سامانه های بینایی ماشین، فناوری RFID و OCR برای شناسایی خودکار دام ها استفاده می شود. الگوریتم های هوش مصنوعی مانند YOLO، عملکردهای بسیار خوبی در تشخیص و شناسایی دقیق و سریع دام ها داشته اند، و لذا بنظر می رسد در آینده ای نه چندان دور سامانه های خودکار و هوشمند تشخیص و شناسایی دام جایگزین روش های سنتی و کلاسیک خواهند شد. در این مقاله ابتدا به روش های سنتی شناسایی دام پرداخته شده و سپس روش های مدرن شناسایی دام با جزئیات ذکر شده اند. همچنین روند آینده این صنعت پیش بینی شده است.

کلیدواژه ها:

شناسایی دام ، روش های سنتی ، بینایی ماشین ، حسگر مادون قرمز ، RFID ، OCR