عوامل موثر بر عدم پذیرش مکانیزاسیون از سوی شالیکاران

این پژوهش به دنبال بررسی عوامل موثر بر عدم پذیرش مکانیزاسیون از سوی شالیکاران کشور است. تحقیق حاضر از نظر رویکرد کلی، کمی و از نظر هدف کاربردی و از نظر گردآوری اطلاعات، روش توصیفی-پیمایشی است. جامعه مورد مطالعه کلیه بهره برداران شالیکار استان گیلان بودند که تعداد آنها ۲۷۱ هزار تن بودند که در سال زراعی گذشته مبادرت به کشت برنج کردند و با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه آماری در سطح ۵ درصد ۳۸۴ تن تعیین شدند. افراد نمونه با استفاده از روش نمونه گیری چندمرحله ای انتخاب شدند. جمع آوری اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه کتابخانه ای و استفاده از پرسشنامه ای محقق ساخته صورت گرفت. روایی پرسشنامه از طریق گروهی از متخصصان و پایایی آن نیز با استفاده از انجام پیش آزمون و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ بررسی شد. داده های به دست آمده از پرسشنامه در دو بخش آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضرایب همبستگی، آزمون کای اسکوئر، آزمون های مقایسه ای، رگرسیون چندگانه، فرمول بوریچ) تجزیه و تحلیل شدند. برای بررسی داده ها از نرم افزار SPSS و معادلات ساختاری که یکی از مدل های اقتصاد سنجی کاربردی می باشد که برای بررسی روابط بین متغیرها و سنجه های اقتصادی استفاده شد. نتایج نشان داد که از مهمترین عوامل پذیرش مکانیزاسیون از سوی شالیکاران عبارتند از افزایش تولید، کاهش هزینه ها، کاهش سختی کار کشاورزی و افزایش جذابیت آن، افزایش بهره وری نیروی کار، افزایش کیفیت کار زراعی و امکان انجام آن در کمترین زمان ممکن و انجام به موقع عملیات کشاورزی.

کلیدواژه ها:

مکانیزاسیون کشاورزی ، شالیکاری ، کاهش هزینه ، توسعه پایدار