نقش هوش مصنوعی در آینده پژوهی راهبردی امنیت و جنگ ترکیبی در غرب آسیا: تحلیل سناریویی با رویکرد پیتر شوارتز

تحولات شتابان هوش مصنوعی، ماهیت امنیت، بازدارندگی و جنگ را دگرگون ساخته و غرب آسیا را به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی، تداوم رقابت های امنیتی و گسترش ابعاد سایبری-شناختی منازعات، بیش از بسیاری از مناطق تحت تاثیر قرار داده است. هدف این پژوهش، تبیین نقش هوش مصنوعی در آینده پژوهی راهبردی امنیت و جنگ ترکیبی غرب آسیا و طراحی سناریوهای محتمل تا افق ۲۰۴۰ است. پژوهش پیش رو در زمره مطالعات کاربردی با ماهیت اکتشافی-تحلیلی جای می گیرد و به منظور دستیابی به داده ها، ضمن به کارگیری چارچوب سناریونویسی شوارتز، از تکنیک های تحلیل محتوای اسنادی و بازخوانی منظم گزارش های راهبردی بهره گرفته شده است. پیشران های موثر شناسایی و بر پایه میزان اثرگذاری و عدم قطعیت ارزیابی شدند. یافته ها نشان می دهد «سطح توسعه و یکپارچه سازی هوش مصنوعی در ساختارهای امنیتی» و «میزان همکاری یا رقابت امنیتی منطقه ای» دو عدم قطعیت کلیدی هستند. بر این اساس، چهار سناریوی «امنیت هوشمند منطقه ای»، «رقابت فناورانه کنترل شده»، «جنگ ترکیبی مبتنی بر هوش مصنوعی» و «آشوب شناختی فراگیر» طراحی شد. نتایج حاکی از آن است که «رقابت فناورانه کنترل شده» محتمل ترین، «امنیت هوشمند منطقه ای» مطلوب ترین و «آشوب شناختی فراگیر» پرمخاطره ترین آینده منطقه است. نوآوری پژوهش در تلفیق هوش مصنوعی، آینده پژوهی راهبردی و جنگ ترکیبی در بستر امنیتی غرب آسیا و ارائه چارچوبی سناریومحور برای تحلیل آینده های امنیتی است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آینده پژوهی راهبردی ، جنگ ترکیبی ، غرب آسیا ، امنیت منطقه ای