تحلیل عوامل موثر بر اعتماد عمومی به خدمات الکترونیک دولت و ارائه الگوی بهبود آن

هدف: در عصر حکمرانی دیجیتال، اعتماد عمومی زیربنای اصلی پذیرش و تداوم استفاده از خدمات الکترونیک دولت است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل عوامل موثر بر اعتماد عمومی به خدمات الکترونیک دولت و ارائه الگوی بهبود آن انجام شده است. روش شناسی: این مقاله از نوع «مروری» (Review Article) بوده و با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و بررسی نظام مند ادبیات موضوع در سه سطح اصلی فنی، سازمانی و فردی/اجتماعی تدوین شده است. یافته ها: نتایج بررسی ها نشان می دهد که اعتماد عمومی به خدمات الکترونیک دولت سازه ای چندبعدی است که از سه دسته عامل کلیدی تاثیر می پذیرد: ۱) عوامل فنی: (شامل امنیت، حریم خصوصی، پایداری، سهولت استفاده و کیفیت اطلاعات)؛ ۲) عوامل سازمانی/نهادی: (شامل شفافیت، پاسخگویی، اعتبار نهاد و چارچوب های قانونی)؛ ۳) عوامل فردی و اجتماعی: (شامل سواد دیجیتال، تجربه پیشین و ادراک ریسک). یافته ها بیانگر آن است که برای ارتقای اعتماد عمومی، صرف بهبود کیفیت فنی کافی نیست، بلکه هم افزایی میان زیرساخت های فنی، حکمرانی شفاف نهادی و توانمندسازی شهروندان ضروری است. نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش، الگوی مفهومی «اعتماد جامع در دولت الکترونیک» پیشنهاد شد. این الگو بر رویکردی یکپارچه تاکید دارد که در آن نهادهای دولتی با ترکیب امنیت سیستم، شفافیت سازمانی و آموزش کاربران، بستری پایدار برای جلب اعتماد عمومی فراهم می آورند. در نهایت، راهکارهای عملیاتی جهت پیاده سازی این الگو ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

دولت الکترونیک ، اعتماد عمومی ، کیفیت خدمات دیجیتال ، شفافیت نهادی ، سواد دیجیتال ، مدل پذیرش فناوری