واکاوی رویکردهای حقوقی مشارکت مردمی محیط زیستی در راستای تحقق عدالت و توسعه پایدار

سنگ بنای حیات کره زمین، پایداری و حیات انسان ها وابسته به توسعه است. در واقع پایداری توسعه و توسعه پایدار، حقوق نسل حاضر و نسل های آینده را تضمین می نماید. از این رو، حرکت به سمت توسعه پایدار از یک مفهوم ساده به یک دغدغه جهانی برای تحقق عدالت محیط زیستی در حال گذار است. این پژوهش با هدف ترویج مشارکت تاثیرگذار و تاثیرپذیر مردم نهاد، جلوه ای حقوقی را به بحث گذاشته است. در این راستا شاخص هایی برای سنجش دست یابی به مشارکت در توسعه ی پایدار همچون شاخص های اقتصادی، سیاست گذاری محیط زیستی و هنجارهای محیط زیستی پیشنهاد گردیده است. در این راستا، اقدامات دولت ها از نظر سیاست گذاری و تصمیم سازی محیط زیستی و همچنین مسئولیت پذیری شهروندان با امعان نظر به ابتکارات محیط زیستی ضروری است. علاوه بر این «حکمرانی مطلوب محیط زیستی» در اداره ی محیط زیست با تاثیر از راهبرد ها و ابتکارات در نیل به اهداف محیط زیستی با هدف تحقق توسعه ی پایدار تبیین می گردد. این پژوهش در پی پاسخ به این سوال است که با عنایت به بحث توسعه پایدار، مشارکت عمومی تا چه میزان می تواند در جهت تحقق عدالت زیست محیطی اثربخش باشد؟ به نظر می رسد، حرکت به سمت توسعه پایدار از یک مفهوم ساده به یک دغدغه جهانی برای تحقق عدالت محیط زیستی در حال گذار است. از این رو، مشارکت تاثیرگذار و تاثیرپذیر مردم نهاد با رویکرد بهترین شیوه حکمرانی محیط زیستی از منظر حقوقی و انتقادی مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

مشارکت عمومی ، حکمرانی زیست محیطی ، حق بنیادین ، حقوق بین الملل توسعه پایدار