اثر حامل ترکیبی مالتودکسترین-صمغ عربی و روش خشک کردن انجمادی بر فعالیت ضد باکتریایی پپتیدهای زیست فعال فانوس ماهی (Benthosema pterotum) علیه باکتری های عامل فساد مواد غذایی

هدف تحقیق حاضر نانوکپسولاسیون پپتیدهای زیست­فعال تولیدشده از فانوس­ماهی (Benthosema pterotum) (با وزن مولکولی کمتر از ۳ کیلودالتون) با استفاده از روش خشک­کردن انجمادی و پوشش ترکیبی مالتودکسترین-صمغ عربی و سپس ارزیابی فعالیت ضد باکتریایی نانوکپسول­های حامل و پپتیدهای آزاد علیه باکتری­های عامل فساد مواد غذایی از جمله لیستریا مونوسیتوژنز، استافیلوکوکوس اورئوس، کلستریدیوم پرفرنژنس، باسیلوس سرئوس، اشریشیا­کلی و­ سالمونلا تیفی­موریوم بود. مطابق نتایج، نانوریزپوشانی پپتیدهای زیست­فعال، علاوه بر اینکه موجب افزایش فعالیت ضد باکتریایی آن­ها شد (افزایش مقادیر قطر هاله عدم رشد باکتری­ها و کاهش MIC و MBC)، بلکه موجب پایداری این خصوصیت طی ۶۰ روز نگهداری نانوکپسول­های حامل در دمای ۴ درجه سانتی­گراد گردید (۰۵/۰>p). افزایش غلظت پپتیدهای زیست­فعال و نانوکپسول­های حامل آن­ها (از ۳۰ به ۱۵۰ میکروگرم بر میلی­لیتر) غالبا با افزایش قطر هاله عدم رشد باکتری­ها همراه بود (۰۵/۰>p). در بین باکتری­ها، بیشترین مقادیر قطر هاله عدم رشد و کمترین میزان MIC و MBC برای لیستریا مونوسیتوژنز ثبت شد. همچنین حساسیت باکتری­های گرم مثبت در برابر پپتیدهای زیست­فعال و نانوکپسول­های حامل، بیشتر از باکتری­های گرم منفی گزارش گردید. پپتیدهای آزاد در روز ۶۰ و غلظت µg/ml۵۰۰ قادر به مهار باکتری­های کلستریدیوم پرفرنژنس و اشریشیاکلی بودند اما نتوانستند این باکتری­ها را حذف کنند. این در حالیست که فرم نانوریزپوشانی­شده این پپتیدها (نانوکپسول­های حامل) در همین غلظت قادر به کشندگی باکتری مذکور بودند.

کلیدواژه ها:

فانوس ماهی ، پپتیدهای زیست فعال ، نانوریزپوشانی ، صمغ عربی ، لیستریا مونوسیتوژنز ، MIC