اثر پوشش های طبیعی عصاره پنیرک و ساکارز و اشعه UV-C بر ویژگی های فیزیکی میوه توت فرنگی رقم کاماروسا در شرایط انبار سرد

توت فرنگی به دلیل بافت نرم، تنفس بالا و حساسیت به پوسیدگی عمر انبارمانی کوتاهی دارد. در این پژوهش، تاثیر تیمارهای پس از برداشت شامل عصاره پنیرک، ساکارز ۳۰ درصد بریکس و اشعه UV-C بر خصوصیات کیفی میوه توت فرنگی رقم کاماروسا در طی ۱۵ روز انبارمانی دمای ۱۰ درجه سلسیوس، رطوبت نسبی ۶۰ درصد به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار بررسی شد. صفات اندازه گیری شده شامل طول، عرض، وزن تر و وزن خشک میوه در روزهای ۵، ۱۰ و ۱۵ بودند. نتایج نشان داد که همه تیمارها نسبت به شاهد بدون تیمار موجب افزایش معنی دار ابعاد و وزن میوه شدند. در روز پنجم تیمار UV-C بیشترین طول (۰/۳۲)، عرض (۵/۳۹)، وزن تر (۵۹/۳۵ گرم) و وزن خشک (۷/۰۷ گرم) را داشت. در روز دهم، تیمار ساکارز بیشترین طول (۰/۳۳) و وزن تر (۵۷/۱۳ گرم) را نشان داد در حالی که تیمار پنیرک بیشترین عرض (۵/۳۷) را داشت. در روز پانزدهم تیمار پنیرک بیشترین وزن تر (۵۶/۳۳ گرم) و تیمارهای پنیرک و ساکارز وزن خشک پایدار (۶/۴۵ گرم) داشتند؛ در حالی که تیمار UV-C کاهش کارایی نشان داد. به طور کلی، تیمار ساکارز به دلیل عملکرد پایدار در طول و عرض و تیمار پنیرک به دلیل حفظ بهتر وزن تر در بلندمدت، موثرترین تیمارها برای افزایش عمر انبارمانی توت فرنگی بودند. تیمار UV-C تنها برای دوره های کوتاه مدت کمتر از ۱۰ روز توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

توت فرنگی ، عصاره پنیرک ، ساکارز ، انبارمانی ، عمر پس از برداشت