کاربرد هوش مصنوعی در امنیت غذایی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 19
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AGRICULTURE10_051
تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1405
چکیده مقاله:
با توجه به افزایش جمعیت جهان، محدودیت منابع طبیعی، تغییرات اقلیمی و گسترش بحران های اقتصادی و زیست محیطی، تامین امنیت غذایی پایدار به یکی از مهم ترین دغدغه های جهانی تبدیل شده است. نتایج این پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی به عنوان یکی از پیشرفته ترین فناوری های عصر حاضر، ظرفیت بالایی برای تحول در بخش کشاورزی و سیستم های غذایی دارد. استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین، تحلیل کلان داده ها، اینترنت اشیا، بینایی ماشین و سامانه های هوشمند می تواند موجب افزایش بهره وری تولید، کاهش مصرف آب و نهاده های شیمیایی، مدیریت دقیق منابع، کاهش ضایعات غذایی و ارتقای کیفیت محصولات کشاورزی شود. همچنین کاربرد هوش مصنوعی در تشخیص بیماری های گیاهی، پیش بینی شرایط اقلیمی، مدیریت زنجیره تامین غذا و هشدار زودهنگام بحران های غذایی نقش مهمی در کاهش خسارات اقتصادی و افزایش پایداری سیستم های غذایی ایفا می کند. فناوری هایی مانند پهپادها، حسگرهای هوشمند و ربات های کشاورزی نیز زمینه توسعه کشاورزی هوشمند و اتوماسیون فرایندهای تولید غذا را فراهم ساخته اند و می توانند در آینده بخش عمده ای از فعالیت های کشاورزی را به صورت دقیق و داده محور مدیریت کنند. با وجود مزایای فراوان، توسعه کاربرد هوش مصنوعی در امنیت غذایی با چالش هایی همچون کمبود زیرساخت های دیجیتال، هزینه بالای فناوری، نبود داده های استاندارد، محدودیت های فنی الگوریتم ها و مسائل اخلاقی و اجتماعی همراه است. بنابراین موفقیت این فناوری نیازمند سرمایه گذاری در زیرساخت های فناورانه، آموزش نیروی انسانی متخصص، حمایت از کشاورزان، توسعه داده های دقیق و تدوین قوانین مناسب در زمینه حریم خصوصی و استفاده مسئولانه از داده ها است. در نهایت می توان بیان کرد که هوش مصنوعی نه تنها ابزاری برای افزایش تولید غذا، بلکه راهکاری اساسی برای تحقق کشاورزی پایدار، حفاظت از منابع طبیعی و مدیریت هوشمند سیستم های غذایی در آینده محسوب می شود. بهره گیری صحیح و هدفمند از این فناوری می تواند نقش موثری در کاهش گرسنگی، افزایش دسترسی به غذای سالم و دستیابی به اهداف توسعه پایدار در سطح جهانی داشته باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ترانه آبیار عظیمی
گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
راضیه رضوی
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری ایران