پاسخهای فیزیولوژیک تعدادی از ارقام سیب زمینی (Solanum tuberosum L) نسبت به تنش خشکی

تنش خشکی یکی از مهمترین عوامل محدود کننده تولید سیب زمینی است که تولید پایدار محصولات زراعی را در ایران و جهان به شدت تحت تاثیر قرار می دهد. در این میان تامین آب آبیاری کافی و شناسایی ارقام متحمل به کمبود آب امری ضروری در تولید اقتصادی و پایدار محصولات کشاورزی در مناطق خشک و کم آب تلقی می گردد. این پژوهش با هدف ارزیابی پاسخهای فیزیولوژیک ۱۴ رقم سیب زمینی در سه شرایط دور آبیاری (بدون تنش، تنش ملایم و تنش شدید) در سه آزمایش جداگانه در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی ۱۳۷۸ اجرا گردید. به منظور ارزیابی تحمل ارقام به تنش خشکی شاخص تحمل خشکی محاسبه و تحلیل مولفه های اصلی (PCA) به کار گرفته شد. بر اساس شاخص های تحمل به تنش فرناندز در شرایط تنش ملایم ارقام دراگا و ویتال و در مرحله بعدی رقم کایزر و در شرایط تنش شدید ارقام کایزر، ویتال و در مرحله بعدی رقم دراگا گزینش شدند. به طور کلی از میان شاخص های مقاومت به خشکی، شاخص تحمل به خشکی فرناندز در درجه اول اهمیت قرار داشته و می تواند ژنوتیپ های با پتانسیل عملکرد بالا و برخوردار از قدرت تحمل به تنش را گزینش نماید. شاخص KiSTI به عنوان مکمل شاخص STI توانست رقم کایزر را برای مناطق با احتمال تنش زیاد و رقم ویتال را برای مناطق با احتمال تنش کم یا نزدیک به شرایط مطلوب گزینش نماید.

کلیدواژه ها:

سیب زمینی ، تنش خشکی ، پاسخهای فیزیولوژیک ، شاخص های تحمل به خشکی