بررسی اهمیت پیامدهای منابع طبیعی حوزه آبخیز سزار در استان لرستان

حوزه آبخیز سزار با مساحتی بالغ بر ۳۲۴,۸۱۰ هکتار در بخش میانی رشته کوه های زاگرس و در استان لرستان واقع شده است. این حوزه به عنوان یکی از زیرحوضه های مهم رودخانه دز از تنوع زیستی اقلیمی و پوشش گیاهی چشمگیری برخوردار است. حوزه سزار از شمال به حوزه آبخیز رودخانه کشکان محدود می شود و از نظر تقسیمات سیاسی اداری، بخشی از استان لرستان و در سه شهرستان خرم آباد، الیگودرز و دورود واقع شده است. ارتفاعات جانبی این حوزه را بلندی های اشترانکوه در شمال و شمال شرق، قادی کوه در شرق و کله سفید و عاصی آباد در غرب تشکیل می دهند. یافته ها نشان می دهد که حوزه سزار از پتانسیل های آبی قابل توجهی با کیفیت مطلوب برای کشاورزی برخوردار است؛ مراتع آن با مساحت ۱۶۱,۰۲۵ هکتار، علی رغم تنوع تیپ های گیاهی به دلیل چرای مفرط (وجود بیش از ۵۶ هزار واحد دامی مازاد بر ظرفیت) و تبدیل اراضی در وضعیت ضعیف تا خیلی ضعیف قرار دارند. جنگل های بلوط با گونه های همراه نظیر بنه، کیکم و گلابی وحشی، زیستگاه گونه های ارزشمند جانوری از جمله پلنگ، قوچ و میش، کل و بز و پرندگان شکاری هستند. منطقه حفاظت شده اشترانکوه با دریاچه های گهر یکی از ارزشمندترین مناطق تحت حفاظت کشور محسوب می شود. در نهایت راهکارهایی نظیر اعمال مدیریت جامع آبخیزداری، کاهش فشار دام، احیای مراتع و جنگل ها و کنترل فرسایش خاک ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

حوزه آبخیز سزار ، منابع آب ، مراتع ، زاگرس ، جنگل های بلوط ، حیات وحش ، مدیریت پایدار منابع طبیعی