بررسی نقش فناوریهای هوش مصنوعی و سامانه های خود تنظیم در مدیریت انرژی سامانه های آبیاری نوین

در بسیاری از مناطق جهان مسئله بهره وری انرژی در سامانه های آبیاری به دلیل کمبود منابع و تنش های اقلیمی به یک چالش راهبردی تبدیل شده است و این امر نیاز به بهره گیری از فناوری های نوین را برجسته می کند. هدف این تحقیق بررسی نقش فناوری های هوش مصنوعی و سامانه های خودتنظیم در مدیریت انرژی سامانه های آبیاری نوین و تبیین این موضوع است که چگونه استفاده از AI می تواند سامانه های سنتی را به مدل های هوشمند و کارآمد بدل کند. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی انجام شد. نتایج مطالعه نشان داد که در حالی که آبیاری سنتی با هدررفت آب، مصرف انرژی زیاد و ضعف عملکرد در شرایط خشکسالی مواجه است، سیستم های هوشمند مبتنی بر هوش مصنوعی و اینترنت اشیا با تحلیل داده های واقعی، زمان تنظیم خودکار جریان آب و ادغام سنسورها انرژی های تجدیدپذیر قادرند مصرف آب را ۳۰ تا ۴۰ درصد، مصرف انرژی را تا ۴۰ درصد کاهش دهند و بازدهی محصولات را ۱۵ تا ۳۰ درصد افزایش دهند. همچنین مشخص شد که ادغام هوش مصنوعی با میکروگریدهای خورشیدی و بادی منجر به کاهش وابستگی به ژنراتورهای دیزلی و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای تا ۳۵ درصد می شود. با وجود چالش هایی مانند هزینه اولیه، امنیت داده و نیاز به آموزش، کاربران یافته ها نشان دادند که سامانه های خودتنظیم و AI می توانند مسیر گذار به کشاورزی پایدار را هموار کنند. این رویکرد به ویژه در کشورهایی مانند ایران که در حدود ۸۰ درصد آب در بخش کشاورزی مصرف می شود ارزش کاربردی بالایی دارند.

کلیدواژه ها:

آبیاری هوشمند ، هوش مصنوعی ، مدیریت انرژی ، سامانه های خود تنظیم ، کشاورزی پایدار