بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر طرحواره ناسازگار اولیه و ناگویی هیجانی زنان مبتلا به سندروم پیش از قاعدگی

سندروم پیش از قاعدگی یکی از شایع ترین اختلالات قاعدگی زنان در سنین باروری است. استفاده از مهارت های زندگی به این زنان کمک می کند تا از ذهن و هیجانات خود آگاه شوند و آن را کنترل کنند. بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر طرحواره ناسازگار اولیه و ناگویی هیجانی زنان مبتلا به سندروم پیش از قاعدگی بود. در این مطالعه کارآزمایی آزمایشی تک موردی و طرح خط پایه چندگانه سه زن مبتلا به سندروم پیش از قاعدگی در مطالعه شرکت داده شده اند. قبل و پس از مداخله به ابزار جمع آوری شامل پرسشنامه های طرحواره های ناسازگار یانگ و ناگویی هیجانی پاسخ دادند. آزمودنی ها پس از تعیین خطوط پایه در متغیر وابسته به ترتیب وارد مرحله درمان شدند و به مدت ۸ جلسه هفتگی مورد درمان قرار گرفتند. در این پژوهش از معنی داری بالینی استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها و ارزیابی کارایی از روش های ترسیم دیداری و تحلیل نمودار گرافیکی بهبود تشخیصی استفاده شد. نتایج نشان دهنده اثر معنادار درمان شناختی رفتاری بر متغیرهای بریدگی، طرد، محدودیت های مختل و ناگویی هیجانی می باشد. بر اساس نتایج به دست آمده و شناسایی و اصلاح طرحواره های ناسازگار اولیه و ناگویی هیجانی از طریق درمان شناختی رفتاری می توان میزان امید و رضایت از زندگی را در زنان مبتلا به سندروم پیش از قاعدگی افزایش داد.

کلیدواژه ها:

سندروم پیش از قاعدگی ، طرحواره های ناسازگار اولیه ، ناگویی هیجانی ، درمان شناختی رفتاری