بررسی رابطه راهبردهای مقابله ای با اضطراب مرگ در دوران جنگ: نقش تعدیل کننده ذهن آگاهی

با توجه به اینکه شرایط جنگی می تواند با افزایش فشارهای روان شناختی و تشدید نگرانی های مرتبط با مرگ همراه باشد، شناسایی عوامل محافظت کننده در کاهش اضطراب مرگ از اهمیت ویژه ای برخوردار است. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه راهبردهای مقابله ای با اضطراب مرگ در دوران جنگ و تعیین نقش تعدیل گر ذهن آگاهی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود و بر روی ۱۱۶ نفر از شهروندان ۲۰ تا ۶۶ ساله شهر مشهد در سال ۱۴۰۵ که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند، اجرا گردید. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه راهبردهای مقابله ای لازاروس و فولکمن، مقیاس اضطراب مرگ تمپلر و فرم کوتاه پرسشنامه ذهن آگاهی فرایبورگ بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که راهبردهای ارزیابی مجدد مثبت (۰۴۹/۰p<،۲۵/۰-r=) و دوری گزینی (۰۴۵/۰p<،۲۲/۰-r=) با اضطراب مرگ رابطه منفی و معنادار دارند. اثر تعدیل گر ذهن آگاهی تنها در رابطه بین جستجوی حمایت اجتماعی و اضطراب مرگ معنادار بود (۰۳۸/۰p<،۱۹/۱r=). این یافته ها نشان می دهد که ارزیابی مجدد مثبت و دوری گزینی به طور مستقل با کاهش اضطراب مرگ مرتبط هستند و ذهن آگاهی می تواند مسیر اثرگذاری جستجوی حمایت اجتماعی را تغییر دهد. بر این اساس، تقویت راهبردهای مقابله ای سازگارانه به ویژه ارزیابی مجدد مثبت و ارتقای ذهن آگاهی می تواند به عنوان بخشی از مداخلات روان شناختی برای کاهش اضطراب مرگ در شرایط بحرانی و جنگی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای مقابله ای ، اضطراب مرگ ، ذهن آگاهی ، جنگ