توانایی مدیریتی و انتخاب اهرم مالی؛ رابطه یا تصادف؟

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر توانایی مدیریتی بر ساختار بدهی (اهرم مالی) شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار است. در سال های اخیر، توانایی مدیران به عنوان یکی از عوامل موثر بر تصمیمات مالی و تامین مالی شرکت ها مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است؛ زیرا مدیران توانمند می توانند از طریق مدیریت بهینه منابع، کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و افزایش اعتماد اعتباردهندگان، بر سیاست های تامین مالی شرکت اثرگذار باشند. برای آزمون فرضیه های پژوهش، اطلاعات مالی شرکت های نمونه طی دوره زمانی مورد بررسی از صورت های مالی و پایگاه های اطلاعاتی معتبر استخراج شد و مدل پژوهش با استفاده از روش رگرسیون خطی چندمتغیره و الگوی اثرات ثابت برآورد گردید. جامعه آماری ۱۱۰ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های ۱۳۹۴-۱۴۰۳ بوده است (۱۱۰۰ مشاهده سال-شرکت). برای سنجش توانایی مدیریتی نیز از مدل دمرجیان و همکاران (۲۰۱۲) استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داد که توانایی مدیریتی تاثیر مثبت و معناداری بر ساختار بدهی شرکت ها دارد؛ به گونه ای که افزایش توانایی مدیریتی موجب افزایش اهرم مالی می شود. این نتیجه بیانگر آن است که مدیران توانمند به دلیل برخورداری از مهارت بیشتر در تصمیم گیری مالی، مدیریت ریسک و استفاده کارآمد از منابع، توانایی بیشتری در جذب منابع مالی خارجی دارند. همچنین نتایج نشان داد متغیرهای اندازه شرکت و سودآوری نیز رابطه مثبت و معناداری با اهرم مالی دارند. اصالت و ارزش پژوهش حاضر در تبیین نقش ویژگی های مدیریتی، به ویژه توانایی مدیریتی، در تصمیمات ساختار سرمایه شرکت ها است. این پژوهش با تمرکز بر نقش مدیران در سیاست های تامین مالی، می تواند شواهد تجربی مناسبی برای سرمایه گذاران، اعتباردهندگان و مدیران شرکت ها فراهم آورد و به توسعه ادبیات مالی و حسابداری در حوزه ساختار سرمایه کمک کند.

کلیدواژه ها:

توانایی مدیریتی ، سررسید بدهی ، ساختار بدهی