نقش خانواده در تربیت اجتماعی و فرهنگی فرزندان

در دنیای پیچیده و در حال تحول کنونی، تربیت فرزندان و پرورش مهارت های اجتماعی آنان از مهم ترین عوامل شکل دهنده توسعه اجتماعی و فرهنگی جوامع محسوب می شود. خانواده به ویژه والدین نخستین و پایدارترین نهاد تربیتی و اجتماعی است که نقش تعیین کننده ای در جامعه پذیری، رشد شخصیتی و تقویت مهارت های ارتباطی فرزندان دارد. پژوهش های متعددی نشان داده اند که سطح سرمایه اجتماعی و فرهنگی والدین، میزان تحصیلات، وضعیت اقتصادی و نوع روابط خانوادگی بر کیفیت تربیت و مهارت های اجتماعی کودکان اثر مستقیم دارد. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سرمایه اجتماعی و فرهنگی والدین، ویژگی های فردی و اقتصادی آنان نظیر تحصیلات، شغل و درآمد با مهارت ها و رفتارهای اجتماعی فرزندان انجام گرفته است. نتایج دو پژوهش مرتبط نشان می دهد که افزایش آگاهی، تعامل مثبت و مشارکت والدین در امور تربیتی و آموزشی فرزندان موجب رشد مهارت های اجتماعی، تقویت روابط خانوادگی و کاهش آسیب های اجتماعی در میان نوجوانان می شود. در مجموع یافته ها تاکید می کنند که بهبود سطح فرهنگی و اجتماعی خانواده زیربنای پرورش فرزندانی توانمند و دارای رفتارهای اجتماعی سازنده است.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی ، سرمایه فرهنگی ، تربیت ، فرزندان ، مهارت اجتماعی ، خانواده