جایگاه و نقش آموزش و پرورش در فرایند توسعه

آموزش و پرورش به عنوان یکی از عوامل اساسی توسعه هر جامعه نقشی بی بدیل در تضمین پایداری اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور ایفا می کند. این نهاد بنیادی با توانمندسازی نیروی انسانی از طریق افزایش دانش مهارت و فرهنگ مشارکت، زیربنای رشد اقتصادی پایدار را فراهم می آورد و نقش مهمی در تقویت سرمایه انسانی و ارتقای بهره وری انجام می دهد. رشد و توسعه در کشورهای گوناگون در گرو توسعه آن کشورهاست بنابراین دستیابی به توسعه نیازمند برنامه ریزی در هر یک از سطوح اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و انسانی است. انسان به عنوان یکی از مولفه های توسعه در مرکز توجه است و نیاز به آموزش دارد. با توجه به اینکه آموزش نیز از مولفه های توسعه به شمار می رود، پس آموزش به طور عام و آموزش و پرورش به طور خاص می تواند نقش موثری در توسعه داشته باشد. در واقع آموزش و پرورش به عنوان زیربنایی ترین نهاد در جامعه شرط اصلی و تردیدناپذیر توسعه همه جانبه کشور است. آموزش و توسعه رابطه دوسویه ای با هم دارند؛ از یک سو آموزش بسترساز توسعه است؛ از سوی دیگر توسعه لازمه تحول اساسی در نظام آموزشی است. لذا ضرورت دارد هر جامعه ای که به توسعه می اندیشد، آموزش مطلوب را در راس برنامه های خود قرار دهد. روش تحقیق به کار رفته در پژوهش حاضر توصیفی (اسنادی و کتابخانه ای) می باشد. پژوهش حاضر به بررسی ارتباط بین آموزش و پرورش و توسعه می پردازد و به نقش مهم آموزش در رسیدن به توسعه اشاره می کند.

کلیدواژه ها:

توسعه ، آموزش ، آموزش و پرورش ، توسعه انسانی