هوش مصنوعی به عنوان همراه آموزشی راهکارهای هوشمند برای شناسایی و پشتیبانی از دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری در دوره ابتدایی

تحولات فناورانه در دهه های اخیر به ویژه ظهور هوش مصنوعی (AI)، افق های جدیدی را در حوزه آموزش و پرورش گشوده است. یکی از کاربردهای پیشروی این فناوری حمایت از دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری در مقطع ابتدایی است؛ دوره ای که شناسایی به موقع و مداخله موثر می تواند سرنوشت تحصیلی و روانی اجتماعی کودک را دگرگون کند. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با استناد به یافته های پژوهش های بین المللی و داخلی به بررسی ابزارها، الگوریتم ها و راهبردهای مبتنی بر هوش مصنوعی می پردازد که در تشخیص زودهنگام اختلالات یادگیری مانند دیسلکسی، دیسگرافی و دیسکالکولیا و طراحی برنامه های آموزشی شخصی سازی شده کاربرد دارند. یافته ها نشان می دهند که سیستم های هوشمند یادگیری، با بهره گیری از تحلیل داده های رفتاری، الگوریتم های یادگیری ماشین و رابط های تعاملی چندحسی، نه تنها دقت تشخیص را افزایش می دهند، بلکه مسیرهای یادگیری انعطاف پذیر و فردمحوری را برای هر دانش آموز فراهم می آورند. این مقاله همچنین به چالش های اخلاقی، فنی و آموزشی همراه با به کارگیری هوش مصنوعی اشاره کرده و راهکارهایی برای بهره برداری مسئولانه و کارآمد از این فناوری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ناتوانی یادگیری ، آموزش تطبیقی ، یادگیری ماشین ، آموزش ابتدایی ، سیستم های هوشمند یادگیری