پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس شایستگی اجتماعی و رفتارهای نوع دوستانه در دانش آموزان دختر هنرستان تربیت بدنی شهر قم با نقش واسطه ای تحمل ابهام

بهزیستی روانشناختی یکی از ارکان اصلی سلامت روان و شکوفایی فردی دانش آموزان است که تحت تاثیر عوامل بین فردی و شناختی متعددی قرار دارد. این پژوهش با هدف پیش بینی بهزیستی روانشناختی بر اساس شایستگی اجتماعی و رفتارهای نوع دوستانه در دانش آموزان دختر هنرستان تربیت بدنی شهر قم با نقش واسط های تحمل ابهام انجام شد. روش پژوهش توصیفی همبستگی بود و جامعه آماری شامل کلیه ۳۷۰ دانش آموز دختر هنرستان تربیت بدنی شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آنها ۱۸۸ نفر بر اساس فرمول کرجسی و مورگان به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۸)، رفتار نوع دوستانه احمدی (۱۳۸۸)، شایستگی اجتماعی کوهن و رسمن (۱۹۷۲) و تحمل ابهام مکلین (۱۹۹۳) بود. تحلیل داده ها با استفاده از همبستگی پیرسون، رگرسیون چندمتغیری و رگرسیون تعدیلی هایس همراه با آزمون بوت استرپ انجام شد. یافته ها نشان داد که شایستگی اجتماعی (۰/۳۸۵=B) و تحمل ابهام (۰/۴۰۱=B) به صورت مستقیم قادر به پیش بینی بهزیستی روانشناختی هستند اما اثر مستقیم رفتارهای نوع دوستانه بر بهزیستی روانشناختی معنادار نبود (۰/۶۶۵ - ۰/۴۳B). با این حال اثر غیرمستقیم رفتارهای نوع دوستانه از طریق تحمل ابهام معنادار بود (اندازه اثر = ۰/۱۳، ۰/۰۱۳=P). همچنین اثر غیرمستقیم شایستگی اجتماعی از مسیر تحمل ابهام نیز تایید شد (اندازه اثر = ۰/۱۲، ۰/۰۰۳=P). نتایج حاکی از آن است که تقویت مهارت های اجتماعی و رفتارهای نوع دوستانه در کنار پرورش تحمل ابهام می تواند زمینه ساز ارتقای بهزیستی روانشناختی دانش آموزان گردد.

کلیدواژه ها:

بهزیستی روانشناختی ، شایستگی اجتماعی ، رفتارهای نوع دوستانه ، تحمل ابهام ، نقش واسطه ای