ارائه الگوی تسهیلگری موسسه های مردم نهاد در توانمندسازی جوانان حاشیه نشین شرق اصفهان راهبردی برای محرومیت زدایی و امیدآفرینی شهری

با توجه به گسترش محرومیت های چندبعدی فقر، محرومیت آموزشی، انگ اجتماعی، کاهش امید در حاشیه شرقی اصفهان ناشی از نابرابری های شهری، مهاجرت و ضعف خدمات دولتی و با تاکید بر نقش محوری موسسه های مردم نهاد (سمن ها) به عنوان بازیگران کلیدی جامعه مدنی با انعطاف پذیری، عملیاتی، نزدیکی به جوامع محلی و توانایی نوآوری در مواجهه با چالش ها، ضرورت دارد الگوی علمی و عملیاتی تسهیلگری سمن ها در توانمندسازی جوانان حاشیه نشین - گروهی آسیب پذیر اما پتانسیل محور – طراحی شود. برای این منظور این پژوهش با روش ترکیبی (کیفی-کمی) و رویکرد متوالی طراحی شده است. داده های پژوهش از مصاحبه های عمیق و گروه های کانونی و پیمایش میدانی به دست آمده و با روش تحلیل مضمون و نرم افزار اس پی اس اس تحلیل شده اند. یافته ها نشان داد سمن ها با رویکرد یکپارچه محرومیت مادی را ۴۰ درصد (تعاونی های جوان محور) کاهش و امید را ۳۵ درصد (کارگاه های خودباوری) افزایش داده اند. پیش بینی می شود با گسترش مدل های زنجیره تامین و بانک ایده ها این شاخص ها در افق ۱۴۱۰ تا ۵۰ درصد بهبود یابند. در نهایت الگوی اکوسیستم توانمندسازی (IEEE) با هفت ستون (اقتصاد تاب آور، آموزش انعطاف پذیر، امید و تاب آوری، سرمایه اجتماعی، توانمندی سیاسی، فناوری پایداری ساختاری) و سه مکانیسم اتصال شورای هماهنگی، اپلیکیشن «اصفهان جوان»، نظام ارزیابی پویا با هدف تبدیل جوانان از «مخاطب» به عامل تغییر پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

تسهیل گری ، موسسه های مردم نهاد ، توانمندسازی ، جوانان ، امیدآفرینی ، محرومیت زدایی