توسعه گردشگری تندرستی مبتنی بر منابع بومی راهکاری برای امید آفرینی و محرومیت زدایی در جوامع روستایی ایران

گردشگری تندرستی به عنوان شاخه ای پویا از صنعت گردشگری با تاکید بر بهبود جامع سلامت جسمی، روانی و معنوی، فرصت های بی بدیلی برای توسعه پایدار جوامع روستایی فراهم می آورد. این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی و به روش کتابخانه ای با رجوع به کتب و مقالات مرتبط با موضوع انجام شده است. یافته ها حاکی از آن است که تلفیق دانش سنتی، ظرفیت های طبیعی و فرهنگی و رویکردهای نوین گردشگری بستری مناسب برای تقویت سرمایه اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی در جوامع محلی فراهم می کند. این پژوهش بر اهمیت سیاست گذاری های جامعه محور و میان بخشی تاکید کرده و چشم اندازی نو برای توسعه گردشگری تندرستی در ایران ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

گردشگری تندرستی ، توسعه پایدار ، روستایی توانمند سازی جوامع محلی ، امید ، اجتماعی ، سرمایه اجتماعی