بررسی رابطه بازخورد آموزشی (به عنوان ارزیابی تکوینی) با مشارکت دانش آموزان

در فرآیند آموزشی، دانش آموزان بازدهی ایجاد می کنند و همچنین ارزیابی تکوینی با ارائه اطلاعات مستمر پژوهشی درباره شکاف های بهبود به بهبود روند تدریس-یادگیری کمک می کند. بنابراین، هدف اصلی این پژوهش بررسی رابطه بین بازخورد آموزشی (به عنوان ارزیابی تکوینی) و مشارکت دانش آموزان است. جامعه آماری این تحقیق شامل ۱۰۲۰ دانشجوی دوره های تحصیلات تکمیلی رشته های مختلف در دانشگاه تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ است، پس از اعمال فرمول کوکران، ۲۸۰ دانشجوی دوره تحصیلات تکمیلی به صورت تصادفی انتخاب شدند. این مطالعه از روش کمی، کاربردی و توصیفی همبستگی با نمونه گیری تصادفی ساده استفاده کرد. حجم نمونه با فرمول کوکران تعیین شد و داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد جمع آوری گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از تکنیک های رگرسیون برای بررسی رابطه بین بازخورد آموزشی به عنوان ارزیابی تکوینی و مشارکت یادگیری دانشجویان تحلیل شد. نتایج نشان می دهد که بازخورد آموزشی به عنوان ابزار ارزیابی تکوینی نقش کلیدی و مثبت در ارتقای یادگیری تعاملی دانشجویان دارد و بازخورد سازنده و به موقع، علاوه بر تقویت پویایی گروهی در تیم های یادگیری، کیفیت کار پروژه نیز بهبود می یابد.

کلیدواژه ها:

بازخورد ، بازخورد آموزشی ، ارزیابی تکوینی ، مشارکت در یادگیری