بررسی رابطه اهمال کاری تحصیلی با خودکارآمدی تحصیلی در بین دانش آموزان دوره ابتدائی

هدف این پژوهش بررسی رابطه اهمال کاری تحصیلی با خودکارآمدی تحصیلی در بین دانش آموزان دوره ابتدائی است. روش پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی و از نوع مروری است که با بهره گیری از منابع نظری و پژوهش های داخلی و خارجی معتبر انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که اهمال کاری تحصیلی ارتباط معناداری با سطح خودکارآمدی تحصیلی دارد؛ به گونه ای که دانش آموزان و دانشجویانی با خودکارآمدی پایین، تکالیف تحصیلی را تهدیدآمیزتر ادراک کرده و برای اجتناب از تجربه اضطراب، شکست یا ارزیابی منفی، انجام آن ها را به تعویق می اندازند. در مقابل، خودکارآمدی تحصیلی بالا با افزایش خودنظم دهی، پشتکار، تمرکز بر راهبردهای حل مسئله و کاهش رفتارهای اهمال کارانه همراه است. نتایج این مطالعه بر ضرورت توجه به تقویت خودکارآمدی تحصیلی به عنوان راهبردی موثر در پیشگیری و کاهش اهمال کاری تحصیلی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اهمال کاری تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، خودنظم دهی ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی