اثربخشی معنادرمانی گروهی بر کیفیت انگیزه شغلی و افزایش تعهد سازمانی کارکنان بانک رفاه کارگران غرب استان مازندران

هدف اصلی این پژوهش، تعیین اثربخشی مداخله معنادرمانی گروهی بر ارتقای کیفیت انگیزه شغلی و تعهد سازمانی کارکنان بانک رفاه کارگران در شعب غرب استان مازندران است. روش شناسی: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان بانک رفاه کارگران در شعب غرب استان مازندران (از رامسر تا نور) به تعداد تقریبی ۱۵۰ نفر بود که از میان آن ها ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارش شدند. ابزارهای پژوهش شامل «پرسشنامه انگیزه شغلی گانیه (۲۰۱۵)» و «پرسشنامه تعهد سازمانی بویچاک و منگوس (۲۰۱۳)» بود. گروه آزمایش تحت مداخله معنادرمانی گروهی قرار گرفت و برای گروه کنترل مداخله ای صورت نگرفت. یافته ها: با توجه به نتایج تحلیل آزمون مانوا یا تحلیل واریانس چند متغیره برای متغیرهای انگیزه شغلی و تعهد سازمانی، مقادیر F برای متغیرهای انگیزه شغلی و تعهد سازمانی به ترتیب برابر با ۳۵/۹۰۶ و ۶۶/۸۱۹ محاسبه شده است، که با درجه آزادی ۱ در سطح خطای ۰/۰۵ معنی دار گردیده اند (۰/۰۵ > سطح معناداری). بنابراین فرضیه اصلی پذیرفته می شود یعنی معنادرمانی گروهی بر انگیزه شغلی و تعهد سازمانی کارکنان بانک رفاه کارگران غرب استان مازندران تاثیر معناداری دارد. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می دهد که معنادرمانی گروهی ابزاری موثر برای ارتقای انگیزه شغلی و تعهد سازمانی در کارکنان بانک رفاه کارگران است. این یافته ها می تواند مبنای نظری و کاربردی ارزشمندی برای مدیران منابع انسانی بانک جهت طراحی و اجرای برنامه های مداخله ای مشابه فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

معنادرمانی گروهی ، انگیزه شغلی ، تعهد سازمانی