بررسی رابطه جوسازمانی بر توانمندی و اشتیاق شغلی در بین کارکنان آموزش و پرورش

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش کارکنان بر توانمند سازی آنان با نقش میانجی جو سازمانی است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، در زمره تحقیقات همبستگی قرار دارد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تعدادی از معلمان مدارس شهر مرودشت به تعداد ۱۰۰ نفر بود که تعداد ۸۰ نفر از آنها با استفاده از جدول مورگان به عنوان حجم نمونه برآورد شد. روش نمونه گیری تصادفی و از نوع خوشه ای می باشد و جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد آموزش کارکنان دهار (۲۰۱۵)، مقیاس استاندارد توانمند سازی شورت ورانهایت (۱۹۹۲)، پرسشنامه استاندارد جو سازمانی سیگل و کایمر (۱۹۷۸) استفاده شده است. روایی سازه پرسشنامه تایید شد و پایایی به روش آلفای کرونباخ و پایایی مرکب محاسبه و از نظر آماری مورد تایید است. داده های به دست آمده از پرسش نامه، پس از استخراج و طبقه بندی از طریق نرم افزارهای SPSS ۱۸ و Amos ۲۳ مورد تجزیه و تحلیل قرار داده شده است، جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی از فراوانی، میانگین و انحراف معیار و در بخش آمار استنباطی از آزمون های معادلات ساختاری استفاده شد و نتایج حاصل نشان داد آموزش کارکنان بر توانمند سازی آنان با نقش میانجی جو سازمانی در بین معلمان مدارس شهر مرودشت تاثیر داشته است.

کلیدواژه ها:

آموزش کارکنان ، توانمند سازی ، جو سازمانی ، معلمان