خود کارآمدی پژوهشی و مهارت های حل مساله

هدف از پژوهش حاضر تاثیر روش تدریس کاوشگری بر خود کارآمدی پژوهشی دانش آموزان بوده است. روش پژوهش نیمه تجربی، با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه آزمایش گواه است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان ابتدایی شهر مرودشت بود. برای تعیین حجم نمونه تعداد ۶۰ نفر از دانش آموزان به روش هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. ابزار سنجش در این پژوهش ۲ پرسشنامه خودکارآمدی پژوهشی صالحی و همکاران و مهارت های حل مساله هپنر و پترسن بوده است، که روایی و پایایی ابزار مورد تایید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی صورت پذیرفت که در سطح آمار توصیفی؛ فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد و در سطح آمار استنباطی از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شده است. نتایج نشان داد که: روش تدریس کاوشگری بر خود کارآمدی پژوهشی تاثیر مثبت داشته است؛ روش تدریس کاوشگری بر مهارت های حل مساله و مولفه های آن تاثیر مثبت داشته است.

کلیدواژه ها:

روش تدریس کاوشگری ، خود کارآمدی پژوهشی ، مهارت های حل مساله