کاهش گوشه گیری و کمرویی دانش آموز در پایه سوم ابتدایی

آموزش پژوهی مورد نظر که با هدف راهکارهای چگونگی کاهش کمرویی دانش آموز در پایه سوم ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ در حال بررسی می باشد، روش پژوهش از نوع پژوهش در عمل و به صورت کیفی و مشاهده ای است و در این پژوهش در بخش کیفی محیط پژوهش شامل مدرسه و خانواده است و برای گردآوری داده ها از ابزار مشاهده، مصاحبه استفاده شده و جامعه ی تحت پوشش دانش آموزان پایه سوم می باشد. پس از چند جلسه که از سال تحصیلی گذشت متوجه شدم یکی از دانش آموزانم در نوشتن استرس دارد و کند می نویسد و بسیار حواس پرت است و در فعالیت ها کمرویی کرده و شرکت نمی کند، این باعث شد به سراغ علل آن رفته و راه حلی برای این موضوع پیدا کنم تا دانش آموزم این درس را بدون کمرویی یادبگیرد و در فعالیت های گروهی درس مشارکت کند و از آن در زندگی روزمره و آینده شان استفاده و در آخر هم بتوانند استفاده آن در زندگی را ببینند. در این پژوهش سعی کردم راه حل هایی که دانش آموزم رضا را به مشارکت در کلاس علاقه مند می سازد و کم رویی و استرس او را برطرف می کند را در میدان عمل بکارگیرم و عملی بودن آن را بسنجم. نتایج نشان داد که دانش آموزان از اجرای این طرح تا حدود زیادی رضایت دارند. آن ها از صمیمیتی که در فضای کلاس حاکم است لذت می برند. او اکنون می داند که عضو محترم خانواده و همچنین عضو مهم در کلاس درس است و حتی می تواند در دیگران و دوستان نیز تاثیر مثبت بگذارد.

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، کم رویی ، یادگیری ، استرس