رابطه اضطراب اجتماعی با سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر مرودشت

هدف از پژوهش حاضر تبیین رابطه اضطراب اجتماعی با سازگاری اجتماعی بوده است. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش همبستگی بوده است. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر مرودشت بوده است. حجم نمونه براساس نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای تعداد ۲۰۰ نفر انتخاب شد. ابزار سنجش در این پژوهش ۲ پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ، پرسشنامه اضطراب اجتماعی توسط واتسون و فرند بوده است که روایی و پایایی ابزار مورد تایید قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی صورت پذیرفت که در سطح آمار توصیفی؛ فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد و در سطح آمار استنباطی از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شده است. نتایج به دست آمده گویای این مطلب است که بین اضطراب اجتماعی با سازگاری اجتماعی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. همچنین پس از بررسی مشخص شد که سازگاری اجتماعی توان پیش بینی اضطراب اجتماعی را دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی ، سازگاری