اهمیت فرزند آوری در یادگیری و ایجاد حس رقابت بین کودکان

در اسلام برای ازدواج ملاک ها و معیارهایی تعیین شده است که زوجین بهتر است از آن ها آگاهی داشته باشند. از مهم ترین وظایف والدین زمینه سازی و برطرف کردن موانع و مشکلات ازدواج فرزندان و آشنا کردن فرزندان با حقوق و وظایف زن و مرد در خانواده است. نظر به فرمایش نبی مکرم اسلام و تاکید ایشان بر ازدواج و فرزندآوری که زیادی امت اسلام مایه مباهات ایشان در روز قیامت است و از آنجا که داشتن فرزند نعمتی الهی و با ارزش است، خانواده ها بایستی نسبت به فرزندآوری و فرزندپروری توجه ویژه داشته باشند. عوامل زیادی در خوب یا بد شدن فرزند دخیل است از جمله تقوای شیر مادر، دوران بارداری و... امروزه والدین به دلایل زیادی از فرزندآوری خودداری می کنند که مهم ترین دلیلشان مشکلات مالی است. بهترین راهکارها برای تشویق خانواده ها به فرزندآوری از طریق مبلغان دینی و رسانه ها انجام می شود که جامعه متاثر از آنان است. باروری زیر سطح جانشینی (باروری کمتر از دو فرزند) از چالش های جدی در تعیین میزان جمعیت یک کشور است که اندیشه روان شناسان و جامعه شناسان را به خود مشغول می دارد. میزان باروری زیر سطح جانشینی و استمرار آن در ایران، شیوع خانواده های تک فرزندی را در پی داشته و این امر می تواند بحران جمعیتی را برای کشور در سال های آینده ایجاد کند. تامین لوازم آسایش زندگی برای تعداد کمتری از فرزندان مقدور است. لذا والدین به داشتن یک تا سه فرزند اکتفا می کنند. این تعداد کم فرزندان، فرزندسالاری را به دنبال خواهد داشت. در بعضی موارد نیز اختلالات رفتاری بچه ها در محیط خانه به علت حمایت های زیاد، تامین شدن بی اندازه و تجربه نکردن شکست، لوس، بی مسئولیت بار می آیند و در آیندهای نه چندان دور در محیط اجتماع هم برای خود و هم برای اطرافیان مشکل ساز خواهند بود. در هیچ زمان کم فرزندی در جامعه ایران مانند زمان حال فراگیر نبوده است؛ در اسلام نیز به داشتن چند فرزندی با رعایت شرایطی توصیه شده است و از تکثیر نسل به عنوان یکی از اهداف مهم ازدواج یاد کرده است. احساس تنهایی، لجبازی، شکنندگی، کم تحملی، پرتوقعی، سرخوردگی، اعتماد به نفس کاذب و بسیاری از آسیب های رفتاری دیگر از جمله پیامدهای روحی و روانی تک فرزندی است که بنا به نظر روانشناسان حمایت های بی دریغ پدر و مادر هم نمی تواند جایگزین مناسبی برای کمرنگ شدن آن باشد چرا که تنهایی باعث می شود تا کودک در برقراری ارتباط با دیگران دچار مشکل شود و نتواند با سایر همسالان برخورد مناسبی داشته باشد. بررسی توصیفی-تحلیلی در یافته های تحقیق حاضر نشان می دهد که عوامل فرهنگی شامل آرمان گرایی در تربیت فرزند، فردگرایی، مصرف گرایی، سبک زندگی و عوامل اجتماعی شامل اشتغال زنان، تحصیل زنان و عوامل اقتصادی در انتخاب تک فرزندی موثر است. تک فرزندی در سه بخش فردی شامل فرزندسالاری، وابستگی، احساس تنهایی؛ و خانوادگی شامل کم رنگ شدن فرهنگ خانواده، آسانی طلاق و جدایی والدین و نیز اجتماعی شامل کاهش روابط خویشاوندی، پیری جمعیت، پیامدهای نامطلوبی را به دنبال دارد. از این رو مسئولان در سیاست گذاری های جمعیتی خود برای کاهش تک فرزندی لازم است به علل مختلف انتخاب تک فرزندی توسط خانواده ها توجه داشته و پیامدهای مختلف آن را برای آن ها تبیین کنند. فرزندآوری به عنوان یک چالش مهم در زندگی خانوادگی شناخته شده است که نیاز به توجه و مدیریت دارد. این پدیده ممکن است باعث تضعیف روابط خانوادگی شود و در نتیجه، بنیان خانواده را به چالش بکشاند. با این حال، با استفاده از راهکارهایی همچون ارتباط با مشاوران متخصص، ایجاد شبکه حمایتی موثر، و ارتقاء دانش و آگاهی والدین در مورد روش های مدیریت استرس و ایجاد ارتباط موثر با فرزندان، می توان به این چالش ها پاسخ داد. به علاوه، توجه به نیازهای روانی و احساسی والدین و فرزندان نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است. از این رو، ارتقاء آگاهی و توانمندی های والدین در این زمینه می تواند به تقویت بنیان خانواده و ایجاد روابط سالم و پایدار در آن ها کمک کند. تاثیرات فرزندآوری بر بنیان خانواده از منظر اسلامی نکات مهمی را مطرح می سازد که اغلب به آن ها توجه کافی نمی شود. نگرش اسلامی به فرزندآوری مبتنی بر احترام به نقش والدین و تاکید بر اهمیت تربیت فرزندان است. از این منظر، فرزندآوری به عنوان یک فرصت برای ارتقاء مهارت های والدین در تربیت و ترغیب به عمل معتبر شناخته می شود. همچنین در اسلام، حمایت از والدین و