نقش واسطه ای هیجان های تدریس در رابطه بین تسهیم دانش و سرمایه روانشناختی معلمان

هدف از پژوهش حاضر نقش واسطه ای هیجان های تدریس در رابطه بین سرمایه روانشناختی و تسهیم دانش بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل معلمان ابتدایی شهرستان مرودشت که تعداد آنها بالغ بر ۲۶۰ نفر بود. برای تعیین حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد ۱۵۲ نفر انتخاب شدند که از طریق توزیع پرسشنامه تسهیم دانش آذری، ریاحی دهنویه، پرسشنامه سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران و پرسشنامه هیجان های تدریس فرنزل، کران و گوئتز مورد سنجش قرار گرفتند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها در سطح آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار استفاده و در سطح آمار استنباطی از آزمون معنی داری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون ساده، تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان و همچنین رگرسیون سلسله مراتبی به شیوه بارون-کنی استفاده شد. نتایج نشان داد که سرمایه روانشناختی به طور معناداری قادر به پیش بینی هیجان های تدریس می باشد. سرمایه روانشناختی به طور معناداری قادر به پیش بینی تسهیم دانش می باشد. هیجان های تدریس به طور معناداری قادر به پیش بینی تسهیم دانش می باشد. هیجان های تدریس نقش واسطه ای معنادار در رابطه بین متغیرهای سرمایه روانشناختی و تسهیم دانش ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

هیجان های تدریس ، سرمایه روانشناختی ، تسهیم دانش ، معلمان