رابطه سواد بدنی با سلامت روان و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی

هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی رابطه سواد بدنی با سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی و تبیین سازوکارهایی است که از طریق آن ها سواد بدنی می تواند به رشد همه جانبه دانش آموز کمک کند. سواد بدنی مفهومی فراتر از توانایی اجرای مهارت های حرکتی است و مجموعه ای از انگیزش، اعتمادبه نفس، شایستگی حرکتی، دانش و درک و مشارکت در فعالیت بدنی را دربرمی گیرد. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش سنتز مطالعات انجام شد. یافته های پژوهش های مرتبط نشان می دهد سواد بدنی می تواند از طریق افزایش مشارکت در فعالیت بدنی، شکل دهی به احساس شایستگی، تقویت تعامل اجتماعی، کاهش کم تحرکی و حمایت از بهزیستی روانی با سلامت روان ارتباط داشته باشد. همچنین شواهد حوزه فعالیت بدنی و پیشرفت تحصیلی نشان می دهد فعالیت بدنی منظم می تواند با برخی ابعاد عملکرد شناختی، توجه و عملکرد تحصیلی رابطه مثبت داشته باشد؛ با این حال، رابطه مستقیم سواد بدنی با نمرات تحصیلی هنوز به اندازه رابطه فعالیت بدنی و سلامت روان مستند نشده و نیازمند پژوهش های طولی و مداخله ای بیشتر است. برآیند شواهد نشان می دهد سواد بدنی می تواند یک عامل زمینه ای مهم برای بهزیستی روانی و مشارکت فعال دانش آموزان باشد و به طور غیرمستقیم از عملکرد تحصیلی حمایت کند. بنابراین مدرسه ابتدایی باید سواد بدنی را بخشی از تربیت همه جانبه دانش آموز بداند، نه صرفا آموزش مهارت ورزشی.

کلیدواژه ها:

سواد بدنی ، سلامت روان ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، فعالیت بدنی ، شایستگی حرکتی ، بهزیستی