تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی بر کاهش استرس دانش آموزان مقطع ابتدایی

هدف اصلی پژوهش حاضر، تبیین تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی بر کاهش استرس دانش آموزان مقطع ابتدایی و شناسایی سازوکارهایی است که از طریق آن ها بازی می تواند تجربه مدرسه را از یک موقعیت فشارزا به محیطی امن تر، مشارکتی تر و لذت بخش تر تبدیل کند. استرس دانش آموزی می تواند در قالب نگرانی درباره عملکرد، ترس از خطا، فشار تکالیف، ارزیابی و آزمون، دشواری روابط اجتماعی و احساس ناتوانی در انجام تکالیف بروز کند. یادگیری مبتنی بر بازی با ادغام هدف آموزشی در فعالیتی دارای چالش، بازخورد، انتخاب، تعامل و لذت، ظرفیت دارد برخی از این فشارها را تعدیل کند. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون و سنتز پژوهش های علمی انجام شد. منابع مرتبط با یادگیری مبتنی بر بازی، بازی آموزشی، رشد اجتماعی هیجانی، اضطراب و استرس دانش آموزان بررسی و مضامین مشترک استخراج شدند. یافته ها نشان دادند که مهم ترین مسیرهای کاهش استرس شامل افزایش لذت و درگیری، کاهش تهدید ادراک شده از ارزیابی، ایجاد فرصت خطای کم هزینه، افزایش احساس شایستگی، تقویت ارتباط با همسالان، افزایش اختیار و حمایت از تنظیم هیجان است. مرور نظام مند نشان داده است که یادگیری مبتنی بر بازی در آموزش اوایل کودکی با پیامدهای شناختی، اجتماعی، هیجانی، انگیزشی و مشارکتی همراه است. همچنین مطالعه ای درباره یادگیری بازی محور مبتنی بر بازی، اضطراب دانش آموزان ابتدایی را مستقیما بررسی کرده است. نتیجه گیری کلی آن است که بازی، در صورتی که هدفمند، متناسب با سن، غیرتحقیرآمیز، دارای قوانین روشن و همراه با حمایت معلم باشد، می تواند به عنوان راهبرد آموزشی مکمل برای کاهش استرس و افزایش بهزیستی تحصیلی دانش آموزان ابتدایی به کار رود. بااین حال، بازی نباید جایگزین ارزیابی تخصصی برای کودکانی شود که استرس شدید یا پایدار دارند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، استرس دانش آموزی ، اضطراب مدرسه ، دانش آموزان ابتدایی ، بازی آموزشی ، بهزیستی ، تنظیم هیجان