تاثیر استرس مزمن بر عملکرد مغز دانش آموزان ابتدایی

استرس مزمن یکی از مهم ترین عوامل تهدیدکننده سلامت روان و رشد شناختی کودکان به شمار می رود. در سال های اخیر، افزایش فشارهای تحصیلی، تغییرات اجتماعی، مشکلات اقتصادی خانواده ها و پیامدهای رویدادهای تنش زا، موجب شده است که بسیاری از دانش آموزان دوره ابتدایی در معرض استرس طولانی مدت قرار گیرند. برخلاف استرس کوتاه مدت که در برخی شرایط می تواند عملکرد شناختی را بهبود بخشد، استرس مزمن با تغییر در عملکرد مغز، کاهش توانایی یادگیری، اختلال در حافظه، کاهش تمرکز و تضعیف تنظیم هیجانی همراه است. هدف این مقاله، بررسی تاثیر استرس مزمن بر عملکرد مغز دانش آموزان ابتدایی بر اساس یافته های علوم اعصاب، روان شناسی رشد و روان شناسی تربیتی است. این پژوهش از نوع مروری کتابخانه ای است. نتایج پژوهش های مرورشده نشان می دهد که استرس مزمن با افزایش ترشح هورمون کورتیزول، عملکرد نواحی مهم مغز مانند هیپوکامپ، قشر پیش پیشانی و آمیگدال را تحت تاثیر قرار می دهد. این تغییرات با کاهش حافظه کاری، افت توجه، ضعف در حل مسئله، افزایش اضطراب و کاهش عملکرد تحصیلی همراه هستند. بر اساس یافته های این مقاله، شناسایی زودهنگام عوامل استرس زا، آموزش مهارت های مقابله با استرس و ایجاد محیط های آموزشی و خانوادگی حمایتگر می تواند نقش مهمی در حفظ سلامت مغز و ارتقای عملکرد شناختی دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

استرس مزمن ، سلامت روان ، عملکرد مغز ، دانش آموزان ابتدایی ، علوم اعصاب ، حافظه ، یادگیری ، عملکرد شناختی