بررسی مصادیق خلاقیت سازمانی در مدارس ایران به منظور دستیابی به الگوی مدارس خلاق

خلاقیت سازمانی به عنوان یک عامل کلیدی در بهبود کیفیت آموزش و یادگیری، به ویژه در مدارس، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. نوآوری در آموزش و خلاقیت در یادگیری، نقش های جدید و مهمی را برای یادگیرنده و معلم پیش بینی می کند که عمدتا به عنوان مربی، مدرس و تسهیل گر در فرآیند یادگیری عمل می نماید. اغلب دانش آموزان ترجیح می دهند به جای حفظ کردن، اطلاعات را به روش های خلاق یاد بگیرند چون در این صورت یادگیری بهتر و بیشتر شکل می گیرد. در عصر حاضر که ما با حجم زیادی از اطلاعات مواجه شده ایم از طرفی سیستم ها ابزارهای حفظ، نگهداری حتی انتقال این اطلاعات روز به روز در حال پیشرفت بوده و به راحتی در اختیار ما قرار می گیرد بنابراین در این عصر احساس نیاز به داشتن دانش آموز یا فرزندی با حافظه قوی کم رنگ تر شده ما آینده روش جامعه را در گرو تربیت کودکانی خلاق می دانیم که هر کس در جامعه در تحقق این هدف سهمی دارد از جمله مدرسه، والدین و تمام مجریان آموزش وپرورش که مدرسه از جمله ارگان هایی است که می تواند در این مهم نقش حساسی بالاخص در سنین ابتدایی دانش آموز به عهده گیرد. سهم مدرسه در پرورش کودکان خلاق زیاد است و جامعه ای موفق خواهد بود که انسان خلاق تربیت کند نه انسانی که تنها حامل اطلاعات می باشد. مدرسه و محیط آن می تواند سرنوشت یک کودک را تغییر دهد. بنابراین پیشنهاد می شود که در تربیت معلمان مجریان آموزش وپرورش دقت کافی را باید مبذول داشت. یافته ها نشان می دهند که حمایت از نوآوری، فرهنگ سازمانی باز و توانمندسازی معلمان از جمله عوامل کلیدی در ایجاد مدارس خلاق هستند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت سازمانی ، مدارس خلاق ، آموزش ، نوآوری ، فرهنگ سازمانی