بررسی رابطه جهت گیری مذهبی با امید به زندگی در بین معلمان منطقه جعفرآباد

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه جهت گیری مذهبی با امید به زندگی در بین معلمان منطقه جعفرآباد انجام گرفته است. روش تحقیق در پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ ماهیت از نوع همبستگی بود. جامعه آماری در پژوهش حاضر کلیه معلمان منطقه جعفرآباد بود که از بین آنان بر اساس جدول مورگان ۱۸۱ نفر به صورت تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه های استاندارد جهت گیری مذهبی و امید به زندگی بود. داده ها با نرم افزار spss در دو سطح توصیفی (جداول و نمودارهای دموگرافیکی) و استنباطی (همبستگی پیرسون) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت، نتایج به دست آمده نشان داد که: معلمانی که جهت گیری مذهبی خوبی دارند (جهت گیری مذهبی درونی دارند) امید به زندگی نیز در بین آنان بالا می باشد. نتیجه گیری: پیشنهاد می شود جهت بهبود امیدواری در بین معلمان جهت گیری مذهبی را در بین آنان تقویت کرد.

کلیدواژه ها:

جهت گیری مذهبی ، امید به زندگی ، معلمان