مطالعه نقش ارتباطات موثر بین خانواده و مدرسه در توسعه استعدادهای دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف مطالعه نقش ارتباطات موثر بین خانواده و مدرسه در توسعه استعدادهای دانش آموزان اجرا شده است. استعداد به عنوان توانایی بالقوه فرد، برای شکوفایی نیازمند محیطی حمایتی و هماهنگ است که در راس آن، پیوند مستحکم دو نهاد اصلی تربیت یعنی خانواده و مدرسه قرار دارد (کاظمی و همکاران، ۱۳۹۹). این پژوهش با رویکرد آمیخته اکتشافی و با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته روی ۳۸۴ نفر از والدین و معلمان و همچنین مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از مدیران مدارس موفق انجام شد. یافته ها نشان داد که بین کیفیت ارتباطات خانواده-مدرسه و نمرات شاخص توسعه استعدادهای دانش آموزان همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰/۶۲, p<۰/۰۱). همچنین پنج مولفه اصلی ارتباط موثر شامل اطلاع رسانی دوسویه، مشارکت تصمیم گیری، احترام متقابل، تداوم ارتباط و تمرکز بر نقاط قوت شناسایی شد (زهراکار و جعفری، ۱۴۰۱). تحلیل کیفی نشان داد که مدارسی که برنامه ارتباطی مدون و خانواده محور دارند، در شناسایی و پرورش استعدادهای خاص دانش آموزان موفق تر عمل می کنند (Epstein, ۲۰۱۸). نتایج بیانگر آن است که ارتباط موثر نه یک فعالیت حاشیه ای، بلکه هسته مرکزی یک نظام پرورش استعداد کارآمد است.

کلیدواژه ها:

ارتباط خانواده-مدرسه ، توسعه استعداد ، مشارکت والدین ، تعامل دوسویه ، استعدادیابی