بررسی تاثیر عملکرد معلم و روش های ارتباطی او بر توسعه استعدادهای دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر عملکرد معلم و روش های ارتباطی او بر توسعه استعدادهای دانش آموزان انجام شده است. معلم به عنوان مهم ترین عنصر نظام آموزشی در سطح کلاس درس، از طریق عملکرد آموزشی و نیز شیوه های ارتباطی خود، نقشی تعیین کننده در شناسایی و پرورش استعدادهای دانش آموزان ایفا می کند (حسینی و همکاران، ۱۴۰۰). این پژوهش با روش همبستگی-پیمایشی و با مشارکت ۴۱۲ دانش آموز مستعد دوره متوسطه اول از مدارس استعدادهای درخشان و نمونه دولتی پنج استان کشور و ۸۶ معلم آنها اجرا شده است. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه عملکرد معلم (با ابعاد تدریس، ارزشیابی، هدایتگری)، پرسشنامه روش های ارتباطی معلم (با ابعاد کلامی، غیرکلامی، عاطفی و انگیزشی) و چک لیست شاخص های توسعه استعداد بود. روایی ابزارها با تحلیل عاملی تاییدی و پایایی با آلفای کرونباخ (۰/۸۹ تا ۰/۹۴) تایید شد. نتایج تحلیل معادلات ساختاری نشان داد که روش های ارتباطی معلم با ضریب مسیر ۰/۵۲ قوی ترین اثر مستقیم را بر توسعه استعداد دارد و عملکرد تدریس با ضریب ۰/۳۸ در رتبه بعدی قرار می گیرد. همچنین روش های ارتباطی به طور غیرمستقیم و از طریق تاثیر بر عملکرد تدریس نیز بر توسعه استعداد موثر است (Fullan, ۲۰۲۱). یافته ها حاکی از نقش محوری «ارتباط همدلانه، بازخورد سازنده و انتظارات بالا» در شکوفایی استعدادهاست.

کلیدواژه ها:

عملکرد معلم ، روش های ارتباطی ، توسعه استعداد ، تعامل معلم-دانش آموز ، بازخورد سازنده