نقش وابستگی دلبستگی به اشیا در رابطه ی بین ترس از صمیمیت در بین دانشجویان دانشگاه آزاد واحد ایلام

ترس از صمیمیت یک ناتوانی و معلولیت فراگیر اجتماعی است که اگر به موقع مداخله نشود می تواند ارتباط و تعامل اجتماعی افراد را تحت تاثیر قرار دهد و گاهی تمایل و صمیمیت فرد را به سمت اشیا پیش ببرد بنابراین هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش وابستگی دلبستگی به اشیا در رابطه ی بین ترس از صمیمیت در بین دانشجویان دانشگاه آزاد واحد ایلام می باشد. پژوهش حاضر از نظر روش توصیفی و از نظر نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام می باشد که در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ تعداد آنها ۳۴۰۴ نفر بوده است. نمونه آماری این پژوهش به کمک فرمول کوکران تعداد ۳۴۶ نفر و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تک مرحله ای انتخاب شده است. ابزار پژوهش جهت به دست آوردن داده های مورد نیاز پرسشنامه استاندارد دلبستگی به اشیا ندلسی و استیل (۲۰۰۹) و پرسشنامه ترس از صمیمیت دسکانتر و ثلن (۱۹۹۱) بوده است. یافته های پژوهش نشان داد که میزان همبستگی بین متغیرهای پژوهش (R=۹۳%,۵۹%) است که مقدار آن در سطح بالایی می باشد. همچنین با توجه به مقدار (sig=۰/۰۰۰) به لحاظ آماری معادله رگرسیون معنادار می باشد. همچنین مقدار z (۵/۷۹) از ۱/۹۶ بزرگتر است. بنابراین فرض صفر H رد می شود. یعنی دلبستگی به اشیا در ارتباط بین ترس از صمیمیت در دانشجویان نقش میانجیگری دارد. همچنین مقدار آماره VAF برابر با ۴۳/۷۰ می باشد. این بدان معناست که ۴۳/۷۰ درصد از اثر کل بین ترس از صمیمیت در دانشجویان از طریق متغیر دلبستگی به اشیا تبیین می شود که مقدار مناسبی است.

کلیدواژه ها:

ترس از صمیمیت ، دلبستگی به اشیا ، دانشجویان