بررسی راهبردهای معاون آموزشی در بهبود فرآیندهای یاددهی–یادگیری

در نشست های علمی و اجرایی حوزه مدیریت آموزشی و آموزش عالی، نقش معاون آموزشی به عنوان نقطه تلاقی بین سیاست گذاری دانشگاهی و اجرای فرایندهای یاددهی–یادگیری اهمیت بسزایی یافته است. این مقاله با روشی ترکیبی-کیفی-کمی به تحلیل راهبردهای موثر معاون آموزشی در بهبود فرآیندهای یاددهی–یادگیری می پردازد. هدف اصلی، ارائه چارچوبی جامع برای طراحی، پیاده سازی و ارزیابی سیاست ها و اقدام های بهبود است. سوالات پژوهش به طور عمده حول این محور می گردد که چه نقشی برای معاون آموزشی در تدوین سیاست های آموزشی، توانمندسازی اعضای هیئت علمی، ارزشیابی آموزشی، تحول دیجیتال، نظارت و تضمین کیفیت وجود دارد و چگونه می توان آن ها را به طور کارآمد اجرایی کرد. روش شناسی پژوهش شامل مرور ادبیات، تحلیل محتوای اسناد بالادستی و مصاحبه های نیمه ساخته با مدیران و اعضای هیئت علمی بوده و داده های کمی از طریق پرسشنامه های استاندارد به دست آمده است. یافته ها نشان می دهد که قوام بخشی به الزامات استقرار تحول دیجیتال، ایجاد سازوکارهای شفاف نظارت و تضمین کیفیت، و ظرفیت سازی نیروی انسانی از مهم ترین عوامل موفقیت اند. نتیجه گیری بر ضرورت ایجاد یک چارچوب یکپارچه سیاست گذاری و اجرایی برای معاون آموزشی تاکید دارد و پیشنهادهای عملی با محوریت چهار محور اصلی ارائه می شود: سیاست گذاری آموزشی، توانمندسازی اعضای هیئت علمی، ارزشیابی آموزشی، تحول دیجیتال و نظارت و کیفیت. محدودیت های پژوهش و مسیرهای آتی نیز بررسی شده است.

کلیدواژه ها:

معاون آموزشی ، یاددهی–یادگیری ، سیاست گذاری آموزشی ، تحول دیجیتال ، تضمین کیفیت آموزش ، ارزشیابی آموزشی ، توانمندسازی هیئت علمی ، فرآیندهای آموزشی