نقش پیام رسان های خارجی در تربیت نوجوانان: تعریف و تحلیل یک چالش جامعه شناختی معاصر
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 34
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RAVAN08_1159
تاریخ نمایه سازی: 14 شهریور 1405
چکیده مقاله:
هدف این پژوهش، تحلیل نقش پیام رسان های خارجی در تربیت نوجوانان و تبیین چالش های جامعه شناختی ناشی از آن است. روش تحقیق به کار گرفته شده، توصیفی-تحلیلی و از نوع کیفی بوده که با مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای نظریه های جامعه شناسی و تربیتی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه منابع معتبر علمی (کتاب ها، مقالات پژوهشی و گزارش های فرهنگی) در حوزه رسانه و تربیت نوجوانان می باشد که با روش نمونه گیری هدفمند، ۴۵ منبع به عنوان نمونه آماری انتخاب گردید. یافته ها نشان می دهند که پیام رسان های خارجی از یک سو با ایجاد الگوی جامعه پذیری افقی و تزریق ارزش های متضاد با فرهنگ بومی، به تضعیف اقتدار تربیتی نهادهای سنتی (خانواده و مدرسه)، کمرنگ شدن مرزهای هویتی و افزایش آسیب پذیری روانی نوجوانان منجر شده اند. از سوی دیگر، این سکوها فرصت هایی مانند تقویت مهارت های ارتباطی، دسترسی به منابع آموزشی و رشد خلاقیت را نیز فراهم کرده اند. مهم ترین علل گرایش نوجوانان به پیام رسان های خارجی عبارت بودند از: کمبود محتوای بومی جذاب و رقابتی، نیاز شدید به هویت یابی و دریافت تایید اجتماعی، ضعف نظام مند سواد رسانه ای در برنامه درسی مدارس، و جذابیت های فنی و تعاملی پیشرفته این پلتفرم ها. همچنین تحلیل داده ها نشان داد که این چالش در سه سطح خرد (فردی)، میانی (خانواده و مدرسه) و کلان (حکومت و جامعه) عمل می کند و مدیریت اثربخش آن مستلزم راهبردهای یکپارچه و هماهنگ در تمامی این سطوح است. در نتیجه گیری نهایی مشخص گردید که مواجهه هوشمندانه با این پدیده نیازمند اجرای راهکارهای چندبعدی شامل ترویج گفت وگوی همدلانه و نظارت آگاهانه در خانواده، نهادینه سازی آموزش سواد رسانه ای در برنامه درسی مدارس، و حمایت همه جانبه سیاست گذاران از تولید محتوای بومی جذاب و رقابتی می باشد. بر این اساس، به خانواده ها پیشنهاد می شود رویکرد کنترل مستقیم را به گفت وگوی سازنده تغییر دهند و مدارس نیز برنامه تربیت رسانه ای را به عنوان یک اولویت آموزشی اجرا کنند. محدودیت اصلی این پژوهش، فقدان داده های میدانی و کیفی مستقیم از تجربه زیسته نوجوانان بود که انجام پژوهش های آتی با بهره گیری از روش های ترکیبی را ضروری می سازد.
کلیدواژه ها: