بررسی عوامل شخصیتی بر کاهش ضریب توان کاری و فرسودگی شغلی معلمان مقطع ابتدایی شهرستان فلارد

کاهش توان شغلی یکی از علل عمده عوارض جسمی و روانی در نیروی انسانی شاغل، بخصوص در حرفه های خدمات انسانی (معلمی، پرستاری) بوده و نیز در کاهش کارآیی آنها موثر می باشد. با توجه به نقش کلیدی آموزش و پرورش در تربیت فرزندان کشور و نقش مهم معلم در این خصوص، پژوهش حاضر به منظور بررسی رابطه ویژگی های شخصیتی، استرس با فرسودگی شغلی معلمان ابتدایی انجام شد. این پژوهش از نوع همبستگی بود که بر روی ۱۴۰ نفر (۷۰ نفر زن و ۷۰ نفر مرد) در سال تحصیلی ۱۴۰۲ - ۱۴۰۳ در شهرستان فلارد صورت پذیرفت. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه شخصیتی NEO-FFI کوتاه و آزمون فرسودگی شغلی مازلاک و جدول رویدادهای زندگی (استرس های زندگی) هولمز و راهه می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها و فرضیه ها از ضریب همبستگی اسپیرمن و از رگرسیون چندگانه همزمان استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد که از عوامل شخصیتی، برونگرایی، انعطاف پذیری و باوجدان بودن تاثیر بیشتری را بر فرسودگی شغلی معلمان دارند. تحلیل رگرسیون نشان داد که مولفه باوجدان بودن بیشترین تاثیر را در فرسودگی شغلی داشت.

کلیدواژه ها:

کاهش توان کاری ، فرسودگی شغلی ، معلمان ابتدایی ، ویژگی های شخصیتی