سنجش شاخص اقلیمی گردشگری TCI به کمک شاخص فشار عصبی در حوزه کارون

در این تحقیق که با هدف بررسی کیفیت خروجی شاخص اقلیمی گردشگری (TCI) و انطباق آن با خروجی شاخص فشار عصبی و واقعیت گردشگری حوضه کارون بررسی شده است، ابتدا چهار ایستگاه سینوپتیک با ارتفاع متفاوت، در استان های چهارمحال وبختیاری و استان خوزستان، شامل شهرکرد در ارتفاع ۲۰۴۸ متر، لردگان ۱۵۸۰ متری، ایذه ۷۶۷ متر و اهواز در ارتفاع ۲۲.۵ متر انتخاب گردید. سپس با جمع آوری داده های بلندمدت متغیرهای اقلیمی مورد نیاز این ایستگاه ها شامل میانگین حداکثر دما، میانگین دما، میانگین حداقل رطوبت نسبی، میانگین رطوبت نسبی، مجموع بارش ماهانه، میانگین ساعات آفتابی و میانگین سرعت باد، جهت محاسبه شاخص در پایگاه داده جمع آوری گردید و براساس جداول و نمودارها فرمول هر ایستگاه محاسبه شد. سپس شاخص فشار عصبی برای دماهای بالاتر از ۲۰ درجه سانتی گراد و پایین تر از ۲۰ درجه برای همه ماه ها مشخص گردید. یافته های این تحقیق نشان می دهد که به طور کلی شاخص اقلیم گردشگری (TCI) در این محدوده جغرافیایی در دماهای بسیار بالا مانند دماهای ایستگاه اهواز و در دماهای پایین در ایستگاه شهرکرد با کمترین دماها، خروجی مساعدی بر اساس تعریف وضعیت موجود هر ماه ارائه نمی دهد. بر اساس این شاخص در ایستگاه اهواز تمام ماه های سال وضعیت قابل قبول تا وضعیت ایده آل دارند و در ایستگاه شهرکرد نیز به جز شرایط حاشیه ای ماه ژانویه سایر ماه ها وضعیت قابل قبول تا ایده آل دارند. مثلا شرایط دمایی ۳۲ درجه را خیلی خوب و بالاتر از ۳۶ درجه سانتی گراد و دماهای نظیر ۱ درجه سانتی گراد را قابل قبول می داند در صورتی که وضعیت آسایشی بر اساس شاخص عصبی، این دماها را در وضعیت گرم با شرایط عدم آسایش و خیلی خنک معرفی می نماید. مشکل اصلی شاخص (TCI) در بیان چگونگی وضعیت اقلیم گردشگری در دماهای بالا و در دماهای پایین می باشد که با اندکی تغییرات در تعریف وضعیت خروجی این ماه ها بتوان کیفیت خروجی این شاخص را در دماهای ذکر شده افزایش داد. در سایر وضعیت های اقلیمی این شاخص، حدودا بالاتر از ۱۵ درجه سانتی گراد تا دمای حدود ۲۹ درجه سانتی گراد تعریف مناسبتری از وضعیت اقلیم موجود نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

شاخص اقلیم گردشگری ، شاخص فشار عصبی ، حوضه کارون ، چهارمحال وبختیاری ، خوزستان ، ایستگاه