تاثیر حمایت سازمانی ادراک شده و رضایت شغلی بر تاب آوری روانی آتش نشانان

شغل آتش نشانی به دلیل مواجهه مداوم با خطر، فشارهای جسمی و روانی و مسئولیت های سنگین اجتماعی، از مشاغل پرتنش محسوب می شود و سلامت روان و عملکرد حرفه ای کارکنان را تحت تاثیر قرار می دهد. تاب آوری روانی، توانایی فرد در مقابله با فشارها و بازگشت به تعادل روانی در شرایط دشوار، از اهمیت ویژه ای برخوردار است و شناسایی عوامل سازمانی موثر بر آن می تواند نقش حیاتی در بهبود سلامت روان و کارایی حرفه ای آتش نشانان داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر حمایت سازمانی ادراک شده و رضایت شغلی بر تاب آوری روانی آتش نشانان مشهد بود. این پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی-پیمایشی انجام شد و داده ها از ۲۴۰ نفر از آتش نشانان شاغل در ایستگاه های مشهد جمع آوری شد. ابزار گردآوری شامل پرسشنامه حمایت سازمانی ادراک شده، پرسشنامه رضایت شغلی و پرسشنامه تاب آوری روانی بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند و از شاخص های توصیفی برای بررسی وضعیت کلی متغیرها، آزمون همبستگی پیرسون برای سنجش شدت و جهت رابطه میان متغیرها و تحلیل رگرسیون چندگانه برای تعیین سهم پیش بینی کننده هر متغیر مستقل در تاب آوری روانی استفاده گردید. یافته ها نشان داد که میانگین حمایت سازمانی ادراک شده ۳.۶۲ و میانگین رضایت شغلی ۳.۵۸ بود که سطح نسبتا مطلوب این متغیرها را در میان آتش نشانان نشان می دهد. میانگین تاب آوری روانی ۲.۹۷ بیانگر سطح متوسط تاب آوری روانی است و حاکی از آن است که فشارهای شغلی و ماموریتی هنوز تاثیر قابل توجهی بر سلامت روان کارکنان دارند. تحلیل همبستگی نشان داد که حمایت سازمانی و رضایت شغلی با تاب آوری روانی رابطه مثبت و معناداری دارند (به ترتیب ۰.۴۸ و ۰.۴۶). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نیز نشان داد که حمایت سازمانی (β=۰.۴۴) و رضایت شغلی (β=۰.۳۹) تاثیر مثبت و معناداری بر تاب آوری روانی دارند و شاخص R² برابر ۰.۵۱ نشان می دهد که ۵۱ درصد از تغییرات تاب آوری روانی توسط این دو متغیر قابل پیش بینی است. این یافته ها اهمیت تدوین سیاست ها و برنامه های حمایتی سازمانی، ارتقای رضایت شغلی، ایجاد محیط کاری امن و توسعه فرهنگ سازمانی همدلانه را برای تقویت تاب آوری روانی آتش نشانان نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

حمایت سازمانی ادراک شده ، رضایت شغلی ، تاب آوری روانی ، آتش نشانان ، سلامت روان